Op kraamvisite in de stal

Sinds jaar en dag hebben wij in de kersttijd een grote kerststal staan in de woonkamer. We maken een berglandschap met gestapelde boeken, groen kleed erover, zwart kleed voor de nachtelijke hemel, stal erin, wat stenen als rotsblokken en tadaa: ons kerstlandschap. Naast de stal natuurlijk de geijkte kerstfiguren: Jozef, Maria, een baby in een kribbe, een os en een ezel, een herder met schapen, drie wijzen en een engel. Of het destijds ook om deze exacte hoeveelheid figuranten ging vraag ik me af, maar de basis is er.  

Allemaal in de stal

De stal is een heerlijk speelobject voor de kinderen. Hoewel ik vaak waarschuw voorzichtig te zijn met de stenen beeldjes, heeft Jozefs jas al wat schade opgelopen. Op weg naar Bethlehem in een doornstruik blijven hangen, zeg maar. Mijn twee jongens zijn het nooit eens over de opstelling van de beeldjes. Dus er wordt nogal eens geschoven als de ander niet in de buurt is. Gisteren vond ik de stal in de favoriete opstelling van mijn middelste: allemaal in de stal, rondom de kribbe.

Aangekondigd door engelen

Ik weet niet of mijn zoon het met een diepe geestelijke overweging zo heeft neergezet, maar het trof me. Want is dat niet wat ik, diep van binnen, het liefste zou willen, waar ik misschien wel het beste kan zijn: heel dicht bij Jezus. Allemaal dringen ze in de stal om de Redder te zien, die aangekondigd werd door engelen, door een bijzonder stralende ster, door profeten van honderden jaren terug. Ze willen hem in het echt zien, misschien wel aanraken, even over zijn wangetje aaien.

Een beetje jaloers

Als ik me indenk dat de figuranten in dit verhaal Jezus daadwerkelijk mochten zien, al zijn grootheid in zoiets kleins en kwetsbaars, dan word ik stiekem een beetje jaloers. Jezus echt ontmoeten, in plaats van in goed vertrouwen geloven. Op momenten van moeite en twijfel, altijd weten: ‘maar ik heb de redder, Jezus, gezien. Ik heb hem aangeraakt.’ Het lijkt me geweldig.

Hij kwam voor ons allemaal 

Advent wordt zo de babyshower en Kerst de kraamvisite. Geen mythisch verhaal van lang, lang geleden. Maar het waargebeurde verhaal van een grote Koning, klein geboren, zonder pracht en praal. Met kerst vieren we een echte baby: Hij kwam voor ons allemaal.

 

 

Deel dit verhaal:
Geesje Jaakke-den Toonder

Geschreven door:

Thema: Blog
24 december 2018
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief