Op vakantie in mijn eentje

Deze zomer gaat het echt gebeuren. Na jaren de vakantietijd met mijn gezin te hebben doorgebracht mag ik nu een week van onze gezamenlijke tijd er tussenuit.

Een lege binnenkamer
Vorig jaar aan het eind van de lente, merkte ik, dat ik begon te verlangen naar een mogelijkheid om spiritueel bij te tanken. In mijn eigen binnenkamer kreeg ik opeens een gevoel van leegte. Net of er allemaal vanzelfsprekend meubilair ontbrak. Waar was de bank gebleven waar ik even op kon liggen en laten meedrijven op het gefluister van de Geest? ik bleef maar zoeken naar de stevige stoel waarin ik regelmatig ging zitten, om eens systematisch in gesprek te gaan met één van de beelden van God. Zelfs de tafel, waarop ik altijd mijn inspiratie kon uitspreiden als de dikke zaterdagkrant in het weekend, leek verdwenen. Midden in die lege binnenkamer ontdekte ik dat ik zo heel graag me weer eens zou onderdompelen in een bad vol nieuwe kennis en inspiratie.

Zomerschool
Niet lang na de zomervakantie van 2018 ontdekte ik een aanbod van een zomerschool over Keltische Spiritualiteit. Mijn hart maakte een sprongetje. Dit was precies waar ik naar verlangde. Een week lang kennis maken met een oud-christelijke traditie. Sinds ik een tiental jaren daarvoor een keer een week op Iona was geweest is mijn belangstelling voor Keltische Spiritualiteit gegroeid. Een flinke injectie met kennis en oefeningen in spiritualiteit kon ik wel gebruiken. De week zou plaatsvinden in het centrum van de middeleeuwse stad Durham in Engeland, waar ik al eerder een studieweek had gevolgd. Alles waar ik behoefte aan had kwam prachtige samen. Nieuwe kennis opdoen in een prachtige omgeving, die me ook al wat vertrouwd is. Maar ja, de timing van de zomerschool, was wat minder gelukkig. Ik ontdekte al snel dat de week midden in de vakantie viel en waarschijnlijk ook een deel van de gezamenlijke vakantie met mijn man en kinderen zou opslokken.

Toestemming
Hoewel wij in ons gezin gewend zijn elkaar veel ruimte te geven, vond ik het toch lastig om dit van hen te vragen. Ze moeten thuis al vaak genoeg meebewegen met het ritme van mijn werk als pioniers dominee, vond ik. Tegelijkertijd schreeuwde het in mij om zorg voor de ziel. Mijn verlangen en misschien ook wel de noodzaak, maakte dat ik toch mijn vraag durfde te stellen. Wat zouden jullie ervan vinden, als ik een week van onze gezamenlijke vakantie niet bij jullie ben? En dat ik dan in mijn eentje een studieweek ga volgen in Engeland?

Oh, goed, hoor! zeiden ze, als we maar niet mee hoeven. Nee, nee, jullie hoeven niet mee. Maar uh, weten jullie het echt zeker? Ja, hoor, ga maar. Het is goed! Ze reageerden, zoals ik van ze gewend was. Niet te enthousiast, een beetje gelaten, maar met overtuiging. Dus nu sta ik op het punt om op reis te gaan en ik heb er enorm veel zin in!

Dit is een bijdrage van gastblogger: ds. Janneke Nijboer

2 reacties op “Op vakantie in mijn eentje
  1. Avatar Mar schreef:

    Heel interessant..ik zou zo meewillen

  2. Avatar Erica schreef:

    Luisteren naar je ziel, je openstellen voor wat jou wil ontmoeten geeft spirituele groei. Dat neem je na afloop mee naar huis en je gezin. Fijne tijd

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Thema: Blog
2 augustus 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief