MENUMENU

Open brief aan Klaas Dijkhoff en Albert Verlinde

Beste Klaas en Albert,

Wat is het fijn als je in je jeugd bijzondere mensen ontmoet die je iets laten zien van waar geloof voor staat. Lief zijn. Daar gaat het toch om? En wat is het dan jammer als je die liefde niet meer ervaart in de kerk. En je uiteindelijk besluit om je uit te schrijven.
Gisteren las en hoorde ik dat jullie je uit willen schrijven uit de (katholieke) kerk. Jeroen Pauw sprak van het laatste zetje. Het lijkt erop dat jullie er al een tijdje niets meer mee hadden, met die kerk. Wat jammer, want we kunnen kritische geesten als jullie goed gebruiken

Klaas

Ik herken jullie verhalen vol goede herinneringen aan bepaalde mensen in je jeugd die het goede en de liefde waar de kerk voor staat uitdroegen. Straatprediker Nol in Eindhoven was daar in mijn jeugd ook één van. En een lieve dominee die veel te vroeg overleed. Dit soort mensen maken indruk en geven een gezicht aan geloof en aan kerk. Maar wat doe je als anderen die kerk een gezicht gaan geven; een gezicht dat minder aanspreekt of je zelfs veroordeelt?
Albert, jij noemde het besluit van je vader zich uit te laten schrijven vanwege het standpunt van de rooms-katholieke kerk over homoseksualiteit. Jij volgt hem nu, besloot je gisteren op tv na lang twijfelen. En jij, Klaas, werd persoonlijk aangevallen door Kardinaal Eijk, bij wie je ‘afkeer, bitterheid en trappen na zonder zelfreflectie’ ervoer. Volgens mij ervoeren jullie in verschillende acties van ‘de kerk’ de boodschap: ‘Dit is niet jullie kerk.’ Mijn vraag aan jullie is: waarom zijn jullie dat gaan geloven? Zozeer dat je zelfs letterlijk zegt, Klaas: ik schrijf me uit ‘uit zijn kerk’. Dat ondanks goede voorbeelden het ‘hun’ kerk geworden is, en niet meer jullie kerk.
Ik heb ook moeite met die aspecten van de kerk: voorgangers en structuren die voor mijn gevoel schuren met waar geloof over gaat. Vreselijke uitspraken van dominees en ongastvrije uitingen van pastoors; we kunnen er met elkaar een boek over schrijven. Maar het blijft toch ook mijn kerk. Omdat geloof, geloof ik, over meer gaat dan om wat mensen ervan maken. Dat kan soms heel mooi, warm, liefdevol en dierbaar zijn, en soms koud, liefdeloos en kil. Maar dat geloof maakt dat ik altijd probeer verder te kijken dan wat mensen er van maken, omdat het niet de kerk van die mensen is, maar van God.
Nu snap ik ook wel dat er een verschil is tussen de katholieke en de protestantse kerken. En dat de katholieke kerk veel meer opgebouwd is uit het idee dat de voortgang ervan gewaarborgd wordt door paus, bisschoppen en priesters en niet door de leden. Tegelijkertijd is uitschrijven iets typisch protestants – of je begint je eigen kerk, ook typisch protestants. Een katholiek blijft, of je nu naar de kerk gaat of niet, toch ergens katholiek (‘maar ik doe er niets meer aan hoor’). Waarom konden jullie dat niet meer vastpakken? Waarom heb je het gevoel dat de kerk van jullie is afgepakt door roomse rakkers?
Of kon, als je eerlijk bent, de kerk jullie eigenlijk al niets meer schelen? Was God al zo vervaagd dat Zijn Kerk ook zo onzichtbaar werd dat jullie er eigenlijk niet meer kwamen en niets meer mee hadden, hooguit uit nostalgie? Het zal gezegd worden, maar ik geloof dat niet. Daarvoor spreekt er teveel liefde uit je brief, Klaas. Lief zijn, dat is de kern van wat je meekreeg van die mooie mensen die jou het geloof voorleefden en uitlegden. Lief zijn, zonder grenzen. De liberaal komt in je boven, en dat is mooi. Want dat is het: liefde kent geen grenzen. En in die zin is die heilig, precies zoals je zegt. Daar hoort een kerk bij. Jouw kerk. Jullie kerk. Daarom ben ik internetdominee bij MijnKerk.nl. Omdat dat voor iedereen mag gelden. ‘Hier ben ik veilig, hier ben ik sterk, hier ben ik heilig, dit is mijn kerk’ zoals Bløf zong.
Daarom blijf ik zingen in die kerk, ook als het soms zo tegenstrijdig lijkt wat er in die kerk gebeurt. De kerk is meer. Meer dan hún kerk. En wat zingen we dan daar? Nou, heel simpel dit ene liedje met die ene regel: Ubi Caritas et Amor, Deus ibi est. Daar waar liefde is, daar is God.

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Thema: Blog
18 september 2018

[views]
Kaarsjes:
  •  

    Xxxx

    Dat Xxxx Hulp mag krijgen van S.K., en v. V.D., dat S.K. en V.D. begrip mogen krijgen voor Xxxx en de fout mogen accepteren zonder vergelding
  •  

    nelleke

    is toch nog een goed jaar geweest steeds alles goed bid dat volgend jaar ook goed komt
  •  

    T

    Dat T. weer volwaardigmlid mag zijn v. D.B. Hulp en Licht, Leiding voor T. Bescherming van een groot schild van Licht om T heen. Dat T niet te gronde gaat aan de eigen fouten.
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars