Even niet storen, ik laad me op

Hoe laad jij je accu op? Op tijd naar bed gaan, sporten, dansen, een boek lezen of erop uit gaan? Geesje inspireert je in haar blog om goed voor jezelf te zorgen.

Ik laad op wit groen op zwart met snoeren - fbPen en papier

Ik schrijf deze blog nu een keer ouderwets met pen en papier. Het is wel even wennen, want een fout corrigeer je ineens niet even snel. Ondanks dat ik best graag nog gewoon schrijf, werden mijn blogs altijd direct getypt. Het komt dan ook doordat onze laptop het loodje heeft gelegd. Of eigenlijk: de accu.
Eerst kregen we bij snoerloos werken een pop-up te zien met een waarschuwing dat de accu bijna leeg was. Het gaf je net genoeg tijd om de lader te vinden, waar lag dat ding ook al weer, en in een vrij stopcontact in te prikken. Dan verscheen vrolijk het oplaadicoontje en werd het scherm een tintje lichter. Blijkbaar was het beeld totaal onopgemerkt een tint donkerder geworden terwijl ik bezig was. De laatste twee weken kregen we geen waarschuwing meer te zien, maar viel de laptop gewoon ineens uit, totdat hij het dit weekend helemaal niet meer deed. In afwachting van onze nieuw bestelde accu werk ik dus met pen en papier.

Eigen accu

Dit soort dingen gebeuren en frustreren vervolgens. Maar vaak zie ik er ook wel een parallel in met mijn eigen leven. Ik vroeg me af hoe het met mijn eigen accu gesteld is. Nu zijn eronder u wellicht mensen die iedere nacht keurig acht uur slapen, op tijd naar bed gaan en fris weer op staan. Mensen bij wie de accu het keurig volhoudt en die, zodra de waarschuwing verschijnt, lekker op één oor gaan liggen. Ik ben er niet zo één. Niet dat ik van nature een nachtbraker ben of een slechte slaper, integendeel. Het lijkt me heerlijk om iedere avond om een uur of tien naar bed te gaan en, na een nacht onverstoorde slaap, de volgende ochtend fris en fruitig op te staan. Maar ik wil altijd nog zo veel ’s avonds en dan daarna nog een laatste kopje thee en nog even bij de kids kijken en…en…
en dan lig ik toch weer om half 12. En als ze ’s nachts niet wakker worden, dan ’s ochtends vroeg wel, ruim voordat mijn wekker afgaat. Ik heb het niet op tijd door dat mijn lichtje al een beetje minder fel wordt.

Opladen

Ik negeer de meter van mijn eigen innerlijke accu en moet me daarna haasten om mijn lader te vinden als ik bijna geen stroom meer heb. Ik ga maar door en door en stommel naar bed als ik eigenlijk al op de bank in slaap gevallen was. En soms valt mijn accu gewoon uit, geen waarschuwing vooraf of iets van dien aard. Dan val ik weg, halverwege een zin van een voorleesboek of word ik zo duizelig dat ik geen auto meer durf te rijden. En dan, te laat, bedenk ik me dat ik op moet laden: eerder naar bed, rustiger aan. Ik moet mijn lader in het stopcontact steken. Niet alleen mijn lijf opladen door genoeg te slapen, maar ook geestelijk opladen. Door de laptop weg te zetten en een goed boek te pakken, door stil te worden en even na te denken over die dingen die ik echt belangrijk vind. Geen to do lijstjes afvinken, maar stilstaan, inpluggen bij mezelf en bij God. Hij geeft me echte rust, bij hem kan ik echt opladen. Hij belooft me groene weiden, fris water en nieuwe kracht. God belooft dat hij zijn geliefden dit alles in de slaap geeft. * Dus even klaar met draadloos werken, inpluggen die handel. Even niet storen, ik laad me op.

*Psalm 23 vers 2 en 3 en Psalm 127 vers 2

En jij? Hoe laad jij je op? Deel het in de reacties onder dit bericht, op facebook of op twitter met #mijnkerkNL

 

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Geesje Jaakke-den Toonder

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars