Opruimen

Het is al een tijdje aan de gang, dat ik bezig ben rommel op te ruimen in mijn leven.

Misschien herken je het wel, dat het is alsof je herinneringen als een ongeordende stapel spullen schots en scheef in een kast zijn opgeborgen, maar dat het je bijna niet meer lukt om die kast dicht te houden?
Zoiets is er bij mij aan de hand en al een aantal jaren ben ik aan het opruimen. Door herinneringen die pijn doen, die mooi zijn en kracht geven stuk voor stuk te bekijken en minder rommelig een plaats te geven.

Wanorde

Afgelopen week mijmerde ik er over in een blog en iemand reageerde door mij te wijzen op een mooie bijbeltekst. God is niet een God van wanorde, maar van vrede (I Korintiërs 14: 33) De woorden komen uit de Nieuwe Vertaling. Ze raakten me omdat niet wanorde tegenover orde staat, maar wanorde tegenover vrede.

Orde

Het opruimen van een rommelig leven is niet per sé orde scheppen, maar vrede krijgen over alle herinneringen in je leven. God is er bij, om je te helpen die vrede te ontvangen. Op die gedachte kan ik voluit ja zeggen.

Pijn

Gebeurtenissen kun je niet over doen, om ze bijvoorbeeld minder lastig te maken, of beter te doen. In de berg herinneringen kom ik ook momenten tegen waarin ikzelf niet handig ben geweest en waar anderen pijn aan kunnen hebben opgelopen. Misschien zijn dit wel de lastigste herinneringen om vrede in te krijgen.

Vrede

De Bijbel in Gewone Taal geeft een hele andere vertaling van deze bijbeltekst. Deze geeft wat mij betreft iets minder troost in mijn pogingen tot opruimen. Er staat: ‘Onze God wil vrede en orde.’ Gelukkig gaat het wel over vrede, maar wat moet ik met die orde? Gaandeweg merk ik toch dat niet alles netjes terug kan in de kast. Veel herinneringen blijven rommelig. Wel groeit er langzaam iets van vrede in me, daar ben ik de mensen die met me mee gaan en God, dankbaar voor.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Janneke Nijboer

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars