MENUMENU

Orgaandonatie: weet jij al hoe je hier tegenover staat?

Op 13 februari 2018 stemde de Senaat in met de nieuwe Donorwet. Je bent nu dus automatisch donor, tenzij je je registreert als ‘nee-stemmer’. Heb jij al nagedacht over jouw keuze?

Van het ‘nee-tenzij-systeem’ gaan we met ingang van juli 2020 over naar het ‘ja-tenzij-systeem’. Dit houdt in dat iedereen na zijn overlijden in principe orgaandonor is, tenzij iemand expliciet heeft aangegeven dit niet te willen. Wel krijgen nabestaanden het laatste woord en kunnen zij eventuele orgaandonatie tegenhouden.

Averechts effect?

Het wetsvoorstel uit 2016 van D66 dat als doel had om het aantal donoren te laten stijgen, lijkt een averechts effect te hebben. Toen de Tweede Kamer in 2016 instemde met het wetsvoorstel van D66, telde het Centraal Bureau voor de Statistiek 1.556.000 bezwaarmakers. Bij een meting begin februari dit jaar hadden in het Donorregister 1.755.613 Nederlanders aangegeven dat artsen na hun dood geen organen uit hun lichaam mogen halen. Dat is een stijging van bijna 13 procent (bron: Trouw, 6 februari 2018).

Wie zijn vooral de nee-stemmers en welke argumenten hebben ze? Dat is nog niet voldoende onderzocht, maar wel blijken onder de nee-stemmers relatief veel kerkgangers te zijn. Vragen en afwegingen als: mijn lichaam is niet van mij, maar van God en dus mag ik het niet schenden, spelen daarbij een rol.

Je lichaam als machine

Soms zijn het ook heel andere afwegingen, zoals een die ik opving tijdens een verjaardagsfeestje. De betrokkene groeide op in een voormalig Oostblokland. Ze kende uit eigen ervaring de enorme druk en inmenging van de staat, ook op privé-onderwerpen. Dat de staat in een land als Nederland op zo’n wijze inbreuk maakt op je privacy, vond ze onverteerbaar. ‘Mag ik hier alsjeblieft zelf over gaan?’

En dan is er nog het argument rondom hersendood. Biologisch gezien leeft het lichaam nog als de organen uit het lichaam gehaald worden. Als nabestaande neem je afscheid van een geliefde die er nog levend uitziet, van wie het hart nog klopt en die warm aanvoelt. Dat voelt heel tegennatuurlijk, legt Henk Jochemsen, bijzonder hoogleraar christelijke filosofie aan Wageningen University & Research, uit in een artikel voor EO-Visie.

Ook het machine-model van het lichaam staat Jochemsen tegen, waarbij ons lichaam gezien wordt als een machine met vervangbare onderdelen. ’In het machinemodel wordt de relatie ‘ik ben mijn lichaam’ verdrongen door de relatie ‘ik heb mijn lichaam’. Dat doet geen recht aan het menselijke bestaan als lichamelijk bestaan.’

Is de barmhartigheid zoek?

De kritische en/of tegengeluiden zijn goed te begrijpen. Tegelijkertijd kun je het vraagstuk over orgaandonatie ook heel anders bekijken. Zo stelde Jan van Busschbach, hoofd van de afdeling medische psychologie en psychotherapie aan de Erasmus Universiteit, in eerdergenoemd artikel van Trouw: ‘De barmhartigheid is zoek in het debat. Orgaandonatie is een geschenk aan iemand. Je kunt zo als burger na de dood iets bijdragen aan het welzijn van de mensen die nog wel leven. Maar dat kom je in het debat niet tegen. Dagelijks zien we de gevolgen van mensen die we graag willen helpen, maar die we door een donortekort niet kunnen redden. Dat leidt tot vermijdbare sterfte.’

Je kunt je afvragen: Is het schenken van je organen niet juist een heel christelijke handeling? Je geeft iets heel intiems door aan iemand die je niet kent. Onbaatzuchtiger kan haast niet.

Hoe kijk jij aan tegen orgaandonatie? Welke argumenten zijn voor jou belangrijk?

 

———

SEO: 

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
17 mei 2018

91 x gelezen
Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars