Parfum

Josephine heeft parfum gemaakt. Vanmiddag, bij Luce en Maria. Drie meisjes van vijf. Een oud huis aan de Raadhuisstraat, met hoekjes en trapjes, waar het binnen de hele zomer koel blijft. Erachter een diepe tuin met bloemen en kippen en schommels.

De zon schijnt zoals hij dat alleen in juni kan: door en door warm, maar zacht, en zoet. Geuren en geluiden buitelen over elkaar heen. Een jampot met water, bloemknoppen en blaadjes. Deksel erop.

Ze weten hoe het moet: een druppel op je pols, nog eentje achter je oor. De meisjes dragen hun parfum met flair. “Ruik eens, mama!” roept ze van de schommel. En terwijl ik het deksel los draai: “Duw me eens, mama!”, “Nog één keer heel hoog, mama!”

Tussen jas en tas ergens achter in de auto gaat het parfum mee naar huis. In de vensterbank van de keuken dansen de kleuren in het licht. Junizon, in een flesje. Genoeg voor heel de zomer.

Een reactie op “Parfum
  1. Avatar Conny schreef:

    Mooi sfeerbeeld, Jacobine. Ik wens je een prachtige zomer!

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Thema: Blog
15 mei 2014
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief