MENUMENU

Een thuis voor een pleegkind

Hoe bied je een pleegkind een veilig thuis? Hannie en Raymond willen pleegouder worden en leren zich in te leven in een pleegkind.

De laatste avond van de pleegzorgtraject-bijeenkomsten staat in het teken van het gedrag van het kind en gevoelens over veiligheid. Hierna zal nog een huisbezoek en een eindgesprek plaatsvinden.

Pleegkinderen komen uit een onveilige thuissituatie. Als de situatie daar veilig geweest zou zijn, waren ze namelijk niet uit huis geplaatst. Toch bood een onveilige situatie ook ‘veiligheden’. Kinderen wisten tot op zekere hoogte wat ze konden verwachten: hun huis, hun bed, hun school, hun ouders. Komen ze in een crisisgezin of een langdurig gezin dan weten ze niet hoe er daar door mensen gereageerd wordt. Onveilig voor hen dus, want ze kunnen het niet direct inschatten. Je kunt het vergelijken met een mobiel boven een babybedje. Dat hangt in evenwicht door de dingen die eraan hangen. Haal je er eentje weg dan is alles uit het evenwicht, zo werkt het ook rondom een plaatsing. Bij het pleegkind, maar ook in je eigen gezin zal opnieuw naar een evenwicht gezocht moeten worden.

Fight, Freeze of Flight?

Het stressniveau bij kinderen die geplaatst worden schiet omhoog, waardoor hun gedrag misschien anders zal zijn dan gewoonlijk. Een mens heeft 3 manieren van reageren in stresssituaties: Fight, Freeze of Flight. Vechten, vriezen of vluchten. Ook kinderen zullen zo reageren en de kracht als pleegouder is dan om niet te primair te reageren. Primaire reacties werken op de korte termijn vaak effectief, maar zorgen op lange termijn niet altijd voor groei.

Het is een beetje een vreemd idee om kinderen met planten te vergelijken, maar ik neem de gok als het met name gaat over het groeiproces. Alles wat je aandacht geeft groeit. Aandacht, geduld, eten en drinken, duidelijkheid en structuur.

‘We lullen ons er goed doorheen!’

De laatste avond sluiten we af met een hapje en een drankje. Op dat moment ga ik helemaal nog niet uit van mensen die alsnog afhaken. Om wat voor reden dan ook. In mijn ogen zijn er zoveel nieuwe pleegouders. Of wij ook volledig goedgekeurd worden blijft voor ons spannend. We krijgen nog een huisbezoek waarin we vragen krijgen over ons huiswerk, over ons zelf, onze voorgeschie-denis, over hoe we om gaan met structuur en regels en straffen van kinderen. We mogen inteke-nen op een lijst en hopen zo er zo snel mogelijk vanaf te zijn.
Een week of twee later hebben we een huisbezoek. Hoewel we het spannend vinden is het toch ook wel ongedwongen en gezellig. De vragen zijn kritisch, maar zoals we het hier in Rotterdam zeggen: we lullen ons er goed doorheen!

Laat het maar echt beginnen: we zijn enthousiast en zien het helemaal zitten!

Foto: Toshihiro Oimatsu
Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
22 augustus 2015
Kaarsjes:
  •  

    De zoon van m'n vriendin die weer terecht is

    God zij dank, hij is terecht!
  •  

    M'n vriendin en haar gezin

    Haar 17-jarige zoon is sinds 12 februari vermist. God, maak dat hij snel een teken van leven geeft. Maak dat hij geen verkeerde mensen tegenkomt en zelf geen verkeerde keuzes maakt. Wees met hem en bescherm hem alstublieft. En wees met zijn ouders en broer en alle anderen die zich zorgen maken.
  •  

    Mijn dochter

    Mijn dochter is zich gaan verdiepen in de Koran. Ze heeft een Marokkaanse vriend. Niet hij zet haar daar toe aan, maar zelf wil ze de mogelijkheden ontdekken. Ze heeft de hele Koran al doorgelezen en is nu aan de Bijbel begonnen. Ik kan het alleen maar toejuichen. Voor ons gezin zal het nog wel eens lastig zijn, maar ik begrijp haar en geniet van onze gesprekken. Ik wil voor ons gezin bidden.
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars