MENUMENU

Pleegzorg: een open hart en huis

Enige tijd geleden hebben wij besloten om ons hart en ons huis open te stellen voor een pleegkind. Als men vraagt waarom we eraan beginnen, zeg ik vaak gekscherend; we hebben nog wat ruimte over in huis dus… Natuurlijk heeft het daar wel mee te maken, maar het nemen van deze beslissing was voor ons toch niet zo eenvoudig als mijn antwoord doet vermoeden.

Onze inspiratiebron

Het begon ooit in 2004. Ik werkte op dat moment in de dak- en thuislozenzorg en werd daar voor het eerst in mijn leven geconfronteerd met kinderen die bij hun ouders weggehaald werden om uiteenlopende redenen.
Dakloosheid was nooit de enige reden, want er is in Nederland opvang voor moeder en kind. Er waren altijd meerdere redenen voordat jeugdzorg besloot om een kind in een pleeggezin te plaatsen.

Het uit huis plaatsen van een kind gebeurd vrijwel nooit van de één op de andere dag. Vaak is er een traject met de ouders aan vooraf gegaan. Een enkele keer moeten kinderen wel plotseling elders geplaatst worden. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren wanneer er slechts één zorgende ouder is, die opgenomen moet worden. De eerste plaats van opvang is dan familie of vrienden, maar wanneer een sociaal netwerk ontbreek, kan dat dus een reden zijn om kinderen elders te plaatsen.

Een familiezak chips

Terwijl ik werkte met die dakloze mannen, vrouwen en kinderen werd mijn hart geraakt door wat ik zag. Ouders die niet meer weten wat ze moeten doen, geen huis hebben, zwakbegaafd zijn, psychische of verslavingsproblemen hebben waardoor de kinderen ernstig tekortkomen in wat zij nodig hebben aan zorg en (op)voeding. Kinderen met eetproblemen, moeders die mij om hulp vroegen en dan aankomen met het kind in de kinderwagen. Het kind had die ochtend nog niets gegeten, net als alle andere dagen die week,want het wilde geen brood, maar het had wel een familiezak chips in de wandelwagen bij zich… Zomaar een klein voorbeeld van dingen die dagelijks voorbijkwamen.
Ook al is het fijn dat we in Nederland opvang hebben, de ouders stonden onder druk en de kinderen hadden weinig ruimte.

Weekendpleegzorg

Zo ontstond bij ons het idee om te gaan starten met weekendpleegzorg. Wij hadden op dat moment zelf nog geen kinderen en hoewel ze meer dan welkom waren, was het voor ons geen issue. Weekendpleegzorg kon er wat ons betreft wel bij.

Via internet kwamen we terecht op een voorlichtingsavond in Rotterdam centrum. Er werd ons toen vertelt dat er weinig behoefte aan weekendouders was. Wij waren begin twintig en zeker nog niet toe aan het fulltime opvangen van een pleegkind. Zodoende bloedde het dood.

Eigen kinderwens

Op het moment dat we er weer aan dachten speelde onze kinderwens ook een rol. We kwamen in een medisch circuit terecht van vruchtbaarheidsbehandelingen. Die behandelingen gaan niet echt samen met een pleegzorgtraject. Ze eisen al je energie op, waardoor je je niet volledig op pleegzorg kunt richten.

Een paar maanden na onze laatste behandeling werden we gebeld door pleegzorg; hoe het nu was en of we klaar waren om een pleegzorgtraject te gaan volgen. Om heel eerlijk te zijn stond ons hoofd daar toen helemaal nog niet naar…

7 reacties op “Pleegzorg: een open hart en huis
  1. mar schreef:

    dit is een mooi voornemen, veel geluk ermee

  2. Mariette schreef:

    wij hebben twee jongeren opgenomen , vluchtelingen met een a -status , die niemand hadden en nog onder de pleegzorg viellen. Het klinkt naar , wij hadden een doel hen klaarmaken voor de maatschappij, ondersteunen in studie…cultuur….een mooie tijd …achteraf denk je wat een trauma’s moeten die jongeren gehad hebben…maar daar stond je toen niet zo veel bij stil …steun dat ze vooruit kunnen, hechting is er nooit geweest , daar zijn met 15 jaar met hun achtergrond ook niet op uit , ze zien je toch een beetje als het verlengde van de opvang ..dat ze het redden in de maatschappij was ons genoeg….en zo konden ze toch een leven gaan opbouwen…hier…Mariette

    • hannie schreef:

      Ha Mariette, Wat fijn dat jullie deze jongeren dit beetje houvast mee hebben mogen geven. Ontzettend belangrijk aangezien het leven hier ongetwijfeld totaal anders is dan in hun land van herkomst. Gewoon concrete zorg is zeker heel belangrijk voor gasten van die leeftijd en jullie hebben daar je best voor gedaan. Onbaatzuchtig, bijzonder!

  3. Marieke schreef:

    Pleeggezinnen zijn onmisbaar. Bijzonder dat jullie het voornemen hebben om een kindje van een ander te omarmen. De Heer zegene jullie.

    • hannie schreef:

      Dank je wel. Wij vertrouwen op Zijn leiding in deze. Hij zal zorgen voor een juiste match tussen kind en ons. Wij kijken met gezonde spanning ernaar uit.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
22 november 2014

[views]
Kaarsjes:
  •  

    Mirjam

    Denk aan je...
  •  

    De natuur

    Vandaag pijn in mijn hart over al die herten die deze week worden afgeschoten. Ik denk dan waar zijn we in Godsnaam mee bezig ..
  •  

    Familiebanden

    Verwarrend zo goed verstaanbaar vertrouwd en dan op eens is als anders begrijp je elkaar niet meer en is er onbegrip maar ook verdriet door gemis ...dan mag je bidden om kracht je te richten op de dingen die je wel hebt!! Amen
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars