Pleegzorg: schrijf je levensverhaal

Hannie en haar man Raymond zijn bezig met het traject richting pleegzorg. Na de kennismakingsavond krijgen ze huiswerk op: schrijf je eigen levensverhaal. Hoe ben je zelf opgevoed? Wat wil je veranderen? Wat wil je doorgeven?

Nog vol van de indrukken van de eerste pleegzorgavond ontvangen we een dag later een mail met ‘ons huiswerk’. Vol enthousiasme openen we de mail. Het enthousiasme maakt al snel plaats voor een hoop gepuf, want maar liefst 20 pagina’s huiswerk kijken ons via de pc aan om gemaakt te worden.

Levensverhaal schrijven

Nu is mijn laatste studie nog niet zo lang geleden, dus het ritme is snel weer opgepakt. Ergens heeft het huiswerk ook wel overlap met de opleiding tot coach; we moeten ons eigen levensverhaal schrijven aan de hand van een aantal vragen. Je gezin van herkomst, de sfeer, hoe er omgegaan werd met emoties, regels en levensovertuiging.
Belangrijke dingen die je gevormd hebben tot wie je nu bent. Of je het nu toe wilt geven of niet, voor een groot deel worden we in de basis gevormd door onze opvoeding.
Daarnaast is het punt levensovertuiging voor ons belangrijk, omdat het verweven is in de dagelijkse gang van zaken. Voor toekomstige pleegkinderen of hun ouders ook goed om te weten wat voor rol het speelt. Ik kan mij voorstellen dat als je dat niet gewend bent, het wennen is als er iedere week naar de kerk gegaan wordt, bijbellezen, bidden, bijbelstudie en noem maar op…

Hoe ben je zelf opgevoed?

In het huiswerk word gevraagd naar wat je mee zou nemen uit je eigen opvoeding of wat je anders zou doen. Nu kun je er op diverse manieren naar kijken, maar eerlijkheid duurt het langst. Als je zaken wilt veranderen, geeft dat ook aan, dat je open durft te kijken naar de opvoeding die je zelf ontvangen hebt.
Ik heb van huis uit altijd heel duidelijk meegekregen dat we er voor elkaar zijn, ongeacht de keuzes die een ander maakt. Je hoeft het niet altijd met elkaar eens te zijn, maar ook al leeft die ander zijn leven op een andere manier, het blijft mijn familie.
Ook heb ik altijd erg geleerd om door te zetten. Dat is mooi, want het heeft mij gebracht waar ik nu ben. Anderzijds kan het ook een valkuil zijn, waardoor kwetsbaarheid ondergesneeuwd raakt.
Er wordt van ons nu gevraagd om hier actief over na te denken. Ik kan mij voorstellen dat wanneer je zelf kinderen krijgt, je hier minder actief bij stilstaat. Tegelijk denk ik, het zijn onze voornemens, net zoals onze ouders die ook hadden;  de praktijk zal uitwijzen hoe we er daadwerkelijk mee omgaan…
Tot slot moeten we onze jeugd een cijfer geven. Ik geef het een 8, want het was goed, maar niet perfect. Perfectie kan ook niet naar mijn idee.

Familie, relaties en meer

Ook wordt er gevraagd naar familiaire banden en de huidige contactfrequentie, naar mijn karakter, omgaan met gevoelens, vrije tijd en vakantiebesteding. Schooltijd, ervaringen, prestaties, eerdere relaties, belangrijke personen in je leven gedurende je jeugd, belangrijke gebeurtenissen gedurende je leven, je woonomgeving, sociale relaties, opvoedingskwaliteiten en -ervaringen.

Ook onze relatie komt aan bod; wanneer vullen we elkaar aan en wanneer botsen we? Tja, na die 12 jaar huwelijk zijn er legio voorbeelden, want wij botsen echt wel eens. We zijn behoorlijk verschillend. Samen klussen is geen goed idee voor ons, maar we hebben gelukkig ook gezien dat we elkaar opvangen en aanvullen in lastige situaties. Dat hebben we moeten leren, maar gelukkig werkt het nu wel zo!

Een andere kijk op het leven

En of er nog zaken zijn die je kijk op het leven veranderd hebben. Ook daar zijn er behoorlijk wat van te noemen, maar als ik het samenvat, heb ik de laatste jaren vooral geleerd om  minder te plannen en wat meer in afhankelijkheid te leven. Je zou het kunnen noemen: meebewegen op de golven van de zee, waarbij je het leven als de zee typeert.
Je zou ook kunnen zeggen: ‘ik weet dat er een God is die voor mij zorgt, hij geeft mij wat goed is, hij weet wat ik als mens kan dragen en hij loodst mij er doorheen.’

In die afhankelijkheid probeer ik nu te leven. Ik hoop dat ik dat vast kan houden als we straks pleegkinderen krijgen!

Fotografie: Fredrik Rubensson

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars