MENUMENU

Reünie: leuk, of niet…

Voor de meesten van ons is een reunie leuk. Maar niet iedereen denkt er zo over. Er zijn altijd mensen die niet willen of kunnen komen.

Eindelijk heb ik een oud-klasgenote, mijn schoolvriendin van toen, opgespoord en de jaren vallen weg. De vriendschap laait weer op. Samen halen we steeds meer herinneringen op. We vullen elkaar aan, we lachen en huilen om wat was.

Kom je ook naar de reünie?

Kom je ook naar de reünie, vraag ik haar. Na al die enthousiast opgehaalde herinneringen schrik ik van een hartgrondig nee. Na alle verhalen verbaast me dit nogal. “Nee, ik ben pas naar een reünie geweest en elk gesprek ging over werk en kinderen. Ik heb geen kinderen… Ik heb geen werk”.

“Maar met jou wil ik graag herinneringen ophalen en laat me weten hoe de reünie geweest is”

Ik beloof het en ik zal het zeker doen. Misschien is zij wel op mijn weg geplaatst om weer eens te bedenken dat niet alles zo vanzelfsprekend is als wij denken. God zegent ons met goede gaven, maar soms begrijpen we niet waarom de één iets wel krijgt en de ander niet.

2 reacties op “Reünie: leuk, of niet…
  1. Reinder Koornstra schreef:

    Reunie, ik heb er maar ééntje meegemaakt, op het Bogerman Lyceum in Sneek! Toch wel jammer, want je ontmoet mensen in een oude context, maar in een heel andere fase van hun leven! Dar ontmoette in een jongen die bijna letterlijk van school was geschopt, maar nu de grootste babywinkel van Leeuwarden had. Vlakbij V&D, waar ik een jaar lang floormanager was geweest. Kende die winkel wel, maar natuurlijk geen idee wie de eigenaar was!
    Dát soort ontmoetingen!
    Tja, en dat iedereen wat opschept, daar moet je maar rekening mee houden.

  2. marina schreef:

    ik werk ook al jaren niet meer maar ik had het idee dat mijn klasgenoten bij de reunie dat niet als negatief ervaarden want als je werkt zou je ook weer wel best meer tijd willen hebben om dingen voor jezelf te doen. Het kan zijn dat je dan je leven als niet zo interessant ervaart maar er is genoeg te doen, cursussen, workshops, vrijwilligerswerk, taalmaatjes ….enz. enz. En mocht een mens niet veel kunnen doen is het ook niet erg, ieder mag er zijn zoals hij is toch??

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
20 juli 2015
Kaarsjes:
  •  

    Vluchtelingen.

    In gedachten en gebed denk ik aan hen die gevlucht zijn terwijl ik de kaars ontsteek. Leg het in gebed neer in de hand van God.Heer wees met hen die een moeilijke weg gaan vol onzekerheid in hun bestaan. Heer ik vraag u om kracht om moed en vertrouwen. Heer ontferm u over hen en allen om hen heen wees hen en ons nabij help ons op de weg die wij gaan amen.
  •  

    Jula en haar vader, moeder en broertje

    troost en kracht in het leven zoals het gegeven is.
  •  

    Mezelf

    Voor een tweede kindje... En vertrouwen dat God voor mij zal zorgen. Dat er niet weer opnieuw complicaties zullen zijn. Heer ik bid u om.een wonder. Ontferm u over ons!!!
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars