MENUMENU

Schapen

Dit is de laatste blog van onze gewaardeerde blogger Jolanda over haar hondje Lev...we gaan hun avonturen missen!

Een heerlijke voorjaarsdag is het. Ik app mijn vriendin om met onze honden – Yentl en Lev – de middagwandeling te doen. Even later lopen we samen in het bos en langs de vaart. Lev is helemaal enthousiast van labrador Yentl en blijft om haar heen springen. Erop springen wil niet, daar is ze een maatje te groot voor, maar dat laat Yentl ook niet gebeuren. Zo worden ze in ieder geval lekker moe! Straks geen hond meer aan.

 

Sinds kort heeft mijn vriendin twee schapen bij huis staan. Flinke beesten die achter het schrikdraad in hun wei gras eten en bij slecht weer onder dak staan. Lev heeft ze al wel geroken en gezien, in de aangelijnde variant.

Met schrikdraad heeft Lev trouwens al ervaring. In het dorp bij een paardenwei heeft hij er kennis mee gemaakt. Zijn nieuwsgierigheid voor de paarden werd door het draad tegengehouden. En inderdaad het is ‘schrik’draad. Lev rende weg onder een grote schreeuw en inmiddels zet hij de poten strak in zijn achteruit wanneer we het paardenweitje naderen.

Met ergens in mijn achterhoofd de gedachten ‘het zal zo’n vaart niet lopen’ en ‘hij kent schrikdraad’, lopen we naar huis, het erf op terwijl de honden om ons heen rennen. Maar dan gebeurt ineens van alles tegelijk!

Lev ruikt de schapen, Lev ziet de schapen en met een flinke sprint rent hij naar het weitje toe, onder het schrikdraad door naar de schapen. Mijn roepen hoort hij niet eens. De schapen blaten en rennen verschrikt weg, de wei in. Lev erachter aan, luid blaffend. En twee tellen later komen de schapen de bocht om en rennen dwars door het schrikdraad het erf op, richting het huis en de akkerlanden!

O nee!

Terwijl Lev enthousiast rent, kijkt Yentl rond van: ‘wat gebeurt er nou?’ En net voordat ze er ook achteraan wil rennen komen wij bij zinnen en grijpen in. Yentl wordt bij de riem gegrepen en vastgezet. Nu de schapen en Lev!

Bij de akkerrand draaien de schapen om en komen ze onze kant oprennen richting hun wei. Terwijl ze passeren grijp ik Lev in zijn haardos en houd hem klem vast. Hup in de auto, in de bench waar hij hijgend gaat liggen. Pfff…

Maar nu de schapen! Gelukkig, mijn vriendin heeft ze inmiddels weer in de wei gekregen, lokkend met voer. Verdwaasd kijken ze om zich heen terwijl wij het schrikdraad inspecteren en repareren.

 

Wanneer we eindelijk aan de uitgestelde thee zitten is één ding duidelijk. Niet alleen de honden zijn moe, ook de baasjes. Even uitblazen. O ja, en in vervolg Lev aangelijnd houden bij schapen in weitjes!

 

 

 

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars