MENUMENU

Schrijven eenzaam?

Schrijven is een eenzame bezigheid, hoor je vaak. Maar in mijn huis is het nogal druk, eerlijk gezegd.

Niet alleen de vrouw van Potifar zit aan mijn tafel, ook haar man schuift regelmatig aan. En haar vriendinnen, die ik allemaal bij naam ken inmiddels. Regelmatig delen ze hun schoonheidstips met me. Het mengsel van opgekookt citroensap, water en suiker om te harsen moet je echt zo heet mogelijk opbrengen. En wil je dat henna ook je grijze haren dekt, meng het dan met ossenbloed. ‘En nee, vrouwen van onze stand hebben géén henna tatoeages! Zo ordinair.’

Ongepolijst

In hun kielzog ben ik zelfs bij de farao geweest. Ik dwaalde door de vele gangen van het paleis, de tapijten veerden onder mijn voeten, de koningin liet thee serveren, de zilveren kannen glommen in het kaarslicht. De wereld waarin Jozef opgroeide is van een totaal andere orde, ook al is zijn vader dan een soort sjeik. De vriendinnen hebben nogal wat vooroordelen over het leven in die tenten. Potifars vrouw zelf trouwens ook. De oudtestamenticus die ik bezocht bevestigde dat: ‘Het zal redelijk ongepolijst zijn geweest wat ze binnen kreeg.’

Begripvol

Ik dacht Jozef wel te kennen, maar als hij aan mijn tafel zit, zie ik hem toch van een hele andere kant. En als hij begint te vertellen over zijn vader en over zijn broers, begrijp ik pas echt hoe dat daar gegist heeft. Hoe Jakobs hart – dat slechts klopte voor Rachel – de levens van al die mannen geregeerd heeft. En niet alleen van de mannen! De voetstappen van zus Dina zijn vederlicht, opeens is ze er. In haar ogen lees ik een tragisch verhaal, ze spreekt er – met zachte stem – slechts terughoudend over. Op Lea verkijk je je makkelijk, ze lijkt zo’n harde tante. Ooit zal ze haar dromen gehad hebben. Nu heeft ze geen enkele illusie meer na een leven vol teleurstellingen. Ik kan alleen mijn hand maar even begripvol op haar schouder leggen, ze is geen prater.

Warm

Ook Bilha schuift bij me aan, een warme, gulle vrouw. Ze gaat meestal voor mij zorgen. ‘Zal ik een lekker bakkie thee voor je maken? Nee, nee, ik hang dat wasje zo even voor je op.’ Soms denk ik dat ze dat doet om maar niet echt te hoeven praten. Want ook zij heeft haar deel wel gehad.
Schrijven eenzaam? Soms zou je je huis wel weer even voor jezelf willen hebben. Maar dan echt ook maar heel even!

Afbeelding: La moglie di Putifarre, Domenico Morelli

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars