Snap je de wereld beter als je iets weet van geschiedenis?

De laatste tijd verzucht ik steeds vaker tegen mijn man dat ik het zo jammer vind dat ik maar weinig van geschiedenis weet. En dat is niet omdat ik wil winnen met Triviant, ofzo. Het gaat mij erom dat ik graag iets meer zou willen snappen van de wereld. En daarvoor is een beetje kennis van geschiedenis geen overbodige luxe…

Nu had ik een draak van een geschiedenisdocent op de middelbare school, dus kon ik niet wachten om dat vak te laten vallen. Maar met alles wat er in de wereld gebeurt – en dan heb ik het nog niet eens over corona- vraag ik me steeds vaker af: hoe zijn we zover gekomen? (en dat bedoel ik niet perse positief).

De grote lijnen van de geschiedenis

Ik ervaar het daarom steeds meer als gemis dat ik niet zoveel weet over de grote lijnen. Over hoe banden tussen verschillende Europese landen zijn ontstaan en hoe elk land zich politiek heeft ontwikkeld. Volgens mij snap je door die grote lijnen te kennen namelijk iets meer van waar zoiets als nepnieuws, dat tegenwoordig zo welig tiert op sociale media, vandaan komt. Of waarom we op een bepaalde manier reageren op het vluchtelingenvraagstuk. Of waarom landen kiezen voor leiders die toch op z’n zachtst gezegd niet uitblinken in intelligentie…

Onderdeel zijn van een groter verhaal

Onlangs sprak ik met iemand die zich verdiept in de kerkgeschiedenis. Mijn eerlijke, maar wat lompe reactie was: ‘Kerkgeschiedenis? Wat is daar nu interessant aan?’ Want eerlijk gezegd klonk dat woord ‘kerkgeschiedenis’ in mijn oren als stoffig in het kwadraat… Waarop deze dame kordaat antwoordde dat je niks leert als je je geschiedenis niet kent. En ook zei ze zoiets als dat het je nederig maakt wanneer je je onderdeel voelt van een grote verhaal. Ook als kerk, als christen. Dat het louterend is om te weten welke gelovigen je allemaal zijn voorgegaan en te beseffen in welke lange traditie je staat.

Is leven in het ‘NU’ een kracht of een valkuil?

Ook dat is een belangrijke uitwerking die geschiedenis op je kan hebben. In deze tijd zijn we vaak erg gefocust op het hier en nu. Dat hele idee van aandacht hebben en aarden heeft zeker zijn waarde in ons vaak vluchtige bestaan. Maar die grote nadruk op het NU kan ook iets arrogants hebben. Alsof alleen het nu telt, en alleen onze tijd en wij zo belangrijk zijn. Alsof ons leven niet maar slechts een heel kort lijntje is in die hele lange levenslijn van de mensheid en de wereld…

Misschien zijn het wel mijmeringen die in coronatijd nog urgenter worden. Ons leven lijkt nu misschien een beetje op een ‘tussenfase’. We weten niet wat er komt, en we weten ook niet of we weer terug kunnen naar hoe het was. Als we dat al willen. Misschien dat ik deze ‘tussentijd’ maar moet aangrijpen om mezelf wat bij te scholen in geschiedenis. Er ligt al een hele stapel boeken naast mijn bed te wachten…

Vind jij het belangrijk wat te weten over geschiedenis? Zo ja, waarom?

Deel dit verhaal:
Annemarie van den Berg - Nap

Geschreven door:

Thema: Blog
28 april 2020
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief