MENUMENU

Somber zijn mag! Maar hoe lang?

Het is weer zover. Het is november, er vallen heel veel blaadjes, buiten is het somber en grijs en steeds vroeger donker: somber? Winterdip? Depressie? Geef het maar een naam, maar we zijn op het moment ongeveer met z’n 2 miljoenen in Nederland die er last van hebben.

Depressie slaat weer toe

Bij mij heet het depressie en het is al weer een aantal weken mis en voor mijn gevoel glijd ik steeds verder af en wordt het donkerder om me heen. Letterlijk en figuurlijk. Voor mijn gevoel is het erger dan voorgaande jaren, maar misschien zeg ik dat wel elk jaar. En deze week vroeg ik me vertwijfeld af of de apotheek me misschien stiekem placebo’s heeft gegeven, in plaats van mijn eigen medicijnen.

Tips genoeg

Alle mogelijke tips volg ik al:

1.       Buiten zijn: check. Dagelijks een paar keer met de hondjes uit, kinderen naar school brengen (lopend of fietsend), zoveel mogelijk op de fiets ergens heen.

2.       In lichte ruimtes leven: check. Alle muren, deuren en kozijnen in de afgelopen jaren al wit geverfd en overdag blijven de lampen in huis aan.

3.       Sporten: check. Kost heel veel moeite, maar minstens 1 keer per week hardlopen!

4.       Veel groente eten: check. Dagelijks.

5.       Niet teveel suikers: check. Twee jaar geleden aan een dieet begonnen waarbij nagenoeg alle suiker uit huis (en uit mijn lijf) is verdwenen.

Today I don’t feel like doing anything

Bovenstaand rijtje kwam ik deze week tegen en daar kan ik er zelf ook nog wel één aan toevoegen: muziek luisteren! Want ook daar knap ik meestal van op. Soms mijn eigen keuze, vaak ook Radio 2 en dat stond begin deze week ook op. Op één van mijn somberste momenten. De kinderen waren al naar school, de huisdieren lagen al weer tevreden te slapen en de eerste kop koffie was binnen. Ik zat op de bank en staarde voor mij uit. Moe, verdrietig, somber en een uitzichtloos gevoel. Op de radio begon dit nummer:

 

 

Zo voelde het ongeveer. Vandaag wil ik helemaal niks doen. En niet alleen vandaag, maar dat al een aantal dagen/weken achter elkaar en ook de rest van de week was dat gevoel er nog. 

Ja, je mag je somber voelen

In het AD kwam ik diezelfde dag ook een artikel tegen:

https://www.ad.nl/binnenland/ja-je-mag-je-somber-voelen-in-de-winter~a40df83b/

Een column van David en Arjan van 365dagensuccesvol.nl. Ze hebben één doel: Nederland het gelukkigste land van de wereld maken. Volgens hen is de overtreffende trap van somberheid: vechten met je somberheid. Van jezelf vinden dat het er niet mag zijn. Zij geven als tip dat je die winterdip moet verwelkomen als een oude vriend die op visite komt. Iemand waar je vriendelijk voor bent, omdat je weet dat hij vanzelf weer weggaat.

Maar hoe lang dan?

Van mijn psycholoog heb ik die tip ook wel eens gekregen: geef er maar aan toe. En dat doe ik ook, denk ik. Maar ik vind dat die oude vriend van mij nu wel al heel lang is blijven logeren. Hij heeft de zolderkamer al best lang in gebruik, vind ik, hoewel hij soms ook een tijd weg is, maar ik wil die kamer onderhand wel weer eens ergens anders voor gebruiken. Iemand tips hoe ik hem vriendelijk doch dringend kan verzoeken te vertrekken? Of moet het rigoureus? Of moet ik juist accepteren dat hij een lange termijnlogé is?

“Als alles duister is, ontsteek dan een lichtend vuur, een lichtend vuur dat nooit meer dooft” (Taizé-lied). Ik steek een kaarsje aan en denk er nog eens over na. Wil je met me meedenken?

Deel dit verhaal:
Marleen Samplonius-Ottens

Geschreven door:

Thema: Blog
17 november 2017

806 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars