MENUMENU

Soms zit je op een bankje en alles klopt

Mijn eerste bijdrage voor MijnKerk.nl. Na de indrukwekkende dag van gisteren lijkt wat ik schrijf onvindbaar. Dat gevoel van 'alles klopt'. (Her)ken je dit gevoel (nog)?

Je voelt het ritme van je hart en de ademhaling die rustig de ronde door je lichaam doet. De wind streelt je huid en de wolken vermaken je met hun wisselende vormen. Ze spelen een spelletje met de zon, die dan weer hier, dan weer daar doorbreekt.

Mensen die je ontmoet zijn aardig, knikken vriendelijk of maken een praatje. Geen enkele hond die uitgelaten wordt, is uitgelaten maar snuffelt je vriendelijk gedag. Hij scharrelt nog even bij de enige prullenbak in de omgeving en holt dan achter zijn baasjes aan.

Een kleine kudde koeien slobbert van het weldadige water en de gezette dames slaan verveeld vliegen weg, die een plekje willen veroveren op hun deinende achterwerk. Klits, klats, opgelost.

Fietsers peddelen rustig voorbij en mensen van kleine luxebootjes knabbelen aan hun ochtendboterham. Joggers zuchten en zweten hoe mooi deze dag begonnen is en overwegen of ze nu wel of niet die extra ronde zullen maken.

Een enkele luidruchtige puber op zijn opgevoerde brommer lijkt dan een dissonant, maar blijkt uiteindelijk alleen maar de pracht van de dag te bevestigen. Het jong weet niet beter dan dat veel decibellen produceren staat voor stoer zijn. Hij vervolgt zijn weg.

Een solitaire boom aan de overkant van het water trekt wuivend je aandacht, terwijl er eigenlijk niets is dat je aandacht hoeft te trekken. Je ogen focussen zich op de mooie vorm, het heldere groen van het loof en de smalle, stevige stam.

Kwikstaartjes vliegen hip en hop in het rond en vlijtige bijen zoemen langs blauwe korenbloempjes. Een koet vouwt bedachtzaam het licht rimpelende water open. De zon breekt door en schildert deze waaier goud.

Soms zit je op een bankje en alles klopt.

3 reacties op “Soms zit je op een bankje en alles klopt
  1. marina schreef:

    ja, soms is dat heerlijk, maar het is niet altijd makkelijk om dat gevoel toe te laten

    • Neeltje schreef:

      Dat ben ik met je eens, vooral vandaag. Ik kijk er naar uit om het gevoel dat Marianne beschrijft weer te voelen, vooral na de dag van gisteren. Onbekommerd genieten, zorgeloos zijn. Het voelt nog even ver, maar het gevoel dat Marianne beschrijft komt vast weer!

  2. Marijke schreef:

    Ik zie het en ik voel het/de rust. Dank je wel!

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
24 juli 2014

5 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars