MENUMENU

11,2 miljoen voor Indonesië: stank voor dank?

Tot nu toe is op Giro555 11,2 miljoen euro opgehaald voor hulp aan Sulawesi. Het Indonesische eiland is getroffen door een aardbeving én een tsunami. Dinsdag meldde Indonesië dat buitenlandse hulpverleners niet meer op eigen houtje naar het land mogen komen. Dat wekt ons wantrouwen en het voelt een beetje als stank voor dank. Maar een land heeft toch al het recht om zichzelf te helpen? En moeten we het land niet dáármee helpen?
Het voelt een beetje alsof we vinden stank voor dank te krijgen. ‘Nou komen we meteen in actie, en worden we weggestuurd!’ Het is wel een beetje gewoonte geworden, zeker voor de avonturiers onder de hulpverleners om meteen ergens op af te reizen en daar te gaan helpen. Zonder overleg met de lokale autoriteiten. En dat is wat je in de regels voor buitenlandse hulpverleners terugleest die de autoriteiten op Sulawesi twitterden: sluit je aan bij de bestaande hulporganisaties op Sulawesi.

Wantrouwen

Waarom wekt dat ons wantrouwen? Lokale autoriteiten hebben toch het volste recht om langs te bestaande structuren mensen te willen helpen, met hulp van buiten? Ik lees niets dat ze denken het wel zelf te kunnen. Ik lees alleen: laat ons het organiseren.

Overnemen

Het laat weer zien hoe sterk we geneigd zijn om als we helpen de regie over te willen nemen. In het klein, als we iemand met een lening of met andere steun helpen. En in het groot, als zo’n enorme ramp zien. Alsof zij niets kunnen, en: alsof zij niet het recht hebben om hun eigen fouten te maken. En de beroemde strijkstok dan, waarachter zoveel blijft hangen? Natuurlijk moeten we daar alert op zijn, maar dat betekent niet dat wij alleen weten hoe het goed gaat.

Helpen zichzelf te helpen

We kunnen wel iets anders doen: hen helpen zichzelf te helpen. Dat is een oud principe van goede hulpverlening. Niet afhankelijk maken, en zeker niet de grote weldoener gaan spelen. Maar hen helpen met geld, andere middelen en kennis om zichzelf te helpen. Op hun manier. En niet de onze. Is onze manier dan niet beter? Nou, behalve dat dat behoorlijk hooghartig is: stel dat dat wel zo is, dat ‘onze manier’ beter is, effectiever enz., dan nog heeft een ander land het recht om het op zijn manier te doen.

Overgeven

En dat is het spannende aan helpen: we nemen niet, we geven. We geven het over aan degenen die we willen helpen. In het vertrouwen, ook al is dat aarzelend, dat het goed terecht komt. En wat goed is bepalen zij, niet wij.Goed is het in ieder geval om te geven.
Doneren kan door te bellen naar 0800-1112 of kijk op de website van Giro555.

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Thema: Blog
11 oktober 2018

12 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars