MENUMENU

Niet bang voor stevige vragen

De oude heer heeft aangedrongen op mijn bezoek. 93 is hij en, zoals de Engelsen zeggen, still going strong. Een man met een scherpe blik en dito opvattingen.

Het was me al eens opgevallen dat mensen bij het ouder worden niet altijd milder maar eerder uitgesprokener worden, alsof er bij het klimmen van de jaren iets van hen afvalt; ze zeggen wat ze denken en zijn met al hun eigenaardigheden vooral zichzelf.

De vraag of ik eens langs wil komen, had dan ook een min of meer retorisch karakter; ik werd nog net niet ontboden. Ik moest er een beetje om grinniken – volgens mij liggen we elkaar wel en van een paar stevige vragen ben ik niet bang.

Ik word met alle égards ontvangen. We praten over het dorp, over vroeger. Hij vertelt hoe arm hij het had, als enig kind van een moeder die vroeg weduwe werd. En hoe rijk hij nu is, als je tenminste naar de taxatiewaarde van zijn huis aan de gracht kijkt.

Maar ik ben niet uitgenodigd voor een gezellige burenvisite. “Denkt u nou dat iemand dat nog gelooft, wat u elke zondag in de kerk voorleest?” vraagt hij opeens. Ik ben verrast. Hij is één van de trouwste kerkgangers. “Die bijbel, weet u, daar leest hier al jaren niemand meer in,” zegt hij.

Ik heb geen weerwoord, ken de mensen hier nog amper. De opmerking blijft in de lucht hangen. Als ik naar huis loop, denk ik: Ik zal toch de enige niet zijn?

5 reacties op “Niet bang voor stevige vragen
  1. Vera van Haarlem schreef:

    Mooi verwoord. Bij mij blijft dan vooral de vraag hangen: Wat vindt iemand in de kerk als hij zo van de boodschap vervreemd is? Iemand die iedere zondag een gezelschap opzoekt waarin verhalen centraal worden gesteld waar hij hele grote vraagtekens bij heeft. Zulke grote vraagtekens, dat hij voor zichzelf de mogelijkheid uitsluit dat er mensen in het gezelschap zijn die er uitroeptekens achter zetten. Waar raken de verhalen nog wel aan zijn leven?

    • Fred Omvlee schreef:

      Beste Vera, ik ben zelf ook benieuwd naar wat Jacobine heeft geantwoord. Als dominee herken ik wel dat veel oudere kerkgangers veel ruimdenkender of andersgeloviger zijn geworden dan ze waren. Maar de inspiratie is er (juist) niet minder om. Mensen kunnen om veel verschillende redenen naar de kerk gaan: gezelschap, bezinning, rust… Wat zoek jij in een kerk als je gaat?

      • Vera van Haarlem schreef:

        Wat zoek ik in de kerkdienst? De zondagse diensten zijn voor mij ankerpunten. Ik geloof in een onzichtbare wereld achter deze wereld. Een onzichtbare wereld die misschien wel werkelijker is, dan de wereld die we zien. In de kerkdienst staat die onzichtbare wereld centraal. Dat helpt me om die realiteit in mijn leven van alledag niet uit het oog te verliezen. Natuurlijk niet alleen op zondag, maar op zondag niet alleen 🙂

  2. Rineke Woudstra schreef:

    Nee! Ik. Kan zo tientalen mensen opnoemen die regelmatig iets in de Bijbel lezen (vaak van ex-gereformeerde huize trouwens. Ik hoop T ik nu niet op te veel lange tenen trap….). Maar het is wel duidelijk dat het aker “te hooi en te gras gaat, of met een bijbels dagboek. De zgn “doorgaande lezing” (elke dagaan tafel of zo), of die nog wel bestaat

    • Rineke woudstra schreef:

      Ik ben nog niet handig genoeg. Sorry voor de typefouten. Ik hoop dT de zinnen toch te begrijpen zijn.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
28 augustus 2013

6 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars