MENUMENU

Stilstaan

Kent u die conference van Birgitte Kaandorp, Kunst & Vliegwerk? Ik vind het een van de beste conferences die ik ken.

Birgitte is een jonge moeder die haar leven probeert te leiden, maar dat is een behoorlijke opgave. Haar zoontje belandt ongewild onderaan de trap. Vervolgens valt hij met moederfiets en al in een prikkelheg enzovoort, enzoverder.

Dingen doen niet onhandig

Het was deze ochtend voor mij een zeer herkenbaar beeld. In haast had ik mijn zoon in zijn kar gezet om hem naar oma te brengen. Op dinsdag is hij namelijk altijd bij oma, tot hun beider vreugde. Maar vanuit een onmogelijke hoek viel mijn zoon op zijn snufferd. Op de stoep voor mijn huis.
Even was het stil. Ik schrok en schiet dan direct in de stress. Hij liet zich gelukkig na twee tellen heel duidelijk horen. Schaaf op zijn voorhoofd en een bloedneus.
Het was een onhandigheid. Of van de kar, of van mij. Waarschijnlijk dat laatste. Dingen doen meestal niet zoveel onhandigs. Ik in ieder geval vaker.

EHBO-moment

‘Het moet eens de eerste keer zijn. Dat EHBO-moment hebben we dan ook weer gehad’ , zei mijn vrouw op de app.  Inmiddels was mijn zoon gelukkig vol energie lawaai aan het maken bij oma. Waarschijnlijk was hij het moment allang weer vergeten.

Ik niet. Ik voelde mij dom en onhandig. Altijd alles snel en op het laatste moment doen. Dan gebeuren dit soort dingen.  Ik was vooral van slag omdat het even heel stil was toen mijn zoon viel. Gelukkig liet hij snel en onmiskenbaar van zich horen.

Van die dingen waar je stil van wordt

God laat ook van zich horen. De lijdenstijd is aangebroken. Een tijd van stilte in een wereld van enorm lawaai. Ik heb vaak het gevoel dat God heel stil is in onze wereld. Er worden 21 Egyptische christen onthoofd, een piloot wordt levend verbrand, in Rotterdam komt een moeder van kinderen onder een vrachtwagen en sterft. En zelf sta je deze week aan het graf van een kind dat leven wilde. Van die dingen waar je stil van wordt, waar je om huilt en vaak heel boos van wordt. Onmachtig en verdrietig.

Een stil graf

Toch val ik dan terug op mijn geloof. God heeft door Jezus onmiskenbaar van zich laten horen. In de tijd, op weg naar het kruis is Hij stil. Een enkele vermaning, een enkel woord, een verzuchting. Dat is het. Hij sterft aan dat kruis. Dan is het stil. Heel stil.

Ik denk altijd in de lijdenstijd aan Pasen. Pasen komt. Op Paaszondag is het graf stil en de dood overwonnen. Dan wordt de stilte overwonnen. Door Jezus. Die morgen komt. Ik weet het zeker! Hij komt! Jezus komt!

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars