MENUMENU

Stilte – Op weg naar Pasen

In de periode van 2007 tot en met 2013 liep John samen met zijn beste vriend Jelle in gedeelten de Camino a Santiago de Compostella, de beroemde pelgrimsroute in Noord Spanje. In verschillende blogs schrijft hij over de avonturen van twee pelgrims. In deze blog legt hij een link naar het ‘nu.’ De stille week voor Pasen.

Het was een prachtige dag

Het was werkelijk een voorbeeldige Caminodag, toen op 6 september 2009. Een bloedhete dag met een verzengende zon en een flink wandeltempo. We liepen die dag meer dag 30 kilometer inclusief een stevige heuvel die we hadden te beklimmen. We eindigden in een prachtige refugo -herberg- met een heerlijk koud zwembadje. En heerlijke koude biertjes. Met bevriende medepelgrims, veel plezier en aansluitend een heerlijke siësta. Kortom: top.

Verstilling

Na onze siësta besloten we nog even naar de plaatselijke kerk te gaan. De kerk leek al gesloten, maar met min of meer toeval konden we toch nog even naar binnen. We stapten een serene stilte binnen. Wat een overgang. Vanuit het volle, rijke leven, naar de soberheid van een stokoude kerk. In een vleugel van de kerk stond een oud doopvont. Plotseling viel het licht naar binnen. Het was alsof de heiligheid van God naar binnen scheen. We werden getroffen door het beeld, de stilte en onze eigen emotie. Met onze handen op het doopvont spraken we allebei een intens gebed uit over iets dat in ons eigen leefde speelde. Bij ons beiden stroomden de tranen over onze wangen. Was het de vermoeidheid van de dag? Was het onze vriendschap en de verbinding die we daarin voelden? Of was het de overgang van de drukte naar de stilte? Misschien wel al die dingen … een onuitwisbare herinnering.

Op weg naar Pasen

Komende zondag, 9 april, vertrek ik naar Zwolle. Op maandagmorgen 10 april start ik daar met de Willibrord-wandeling. Georganiseerd door de Spil. In vijf dag lopen we met een groep van 20 pelgrims, in de stille week, van het Dominicanerklooster in Zwolle naar Utrecht. Ongeveer 130 kilometer. In de voetsporen van Willibrord. Er is veel tijd voor stilte in deze week. Ik verlang ernaar. Alles van het afgelopen jaar verder laten bezinken. Gedachte, gevoelens. Het is een nieuwe lente met een nieuw begin. Op weg naar Pasen. Op weg met God. Hij is elke dag weer nieuw.

Welke plek krijgt de stilte voor jou de komende weken? Wat hoop jij daarin te vinden?

foto: John Sas
3 reacties op “Stilte – Op weg naar Pasen
  1. mar schreef:

    Prachtig Kerkje in al zijn eenvoud..Pre Romaans?
    Stilte zal ook mij goeddoen. Ik denk daar Harmonie, Gemoedsrust en Vrede te zoeken en wie weet te vinden.
    Een mooie tocht gewenst!

    • John schreef:

      Het zou zo maar pre-romaans kunnen zijn Mar. Hoe stil was jouw afgelopen week?

      • mar schreef:

        Goedemiddag John, heb wel wat afstand genomen maar toch niet zodanig dat ik alles vond wat ik opgeschreven had..Als ik dan eindelijk een dagje niks hoef dan ga ik nog meedoen aan een loopje met een straffe wind, regen, kou, duinen, zacht zand en niet een zodanige conditie om het flitsend te lopen..Maar ik voelde me heel opgelucht daarna..Aangestoken met het loopjesvirus weer.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
4 april 2017
Kaarsjes:
  •  

    Zorgverleners.

    Geef vrede door van hand tot hand. De sterke,zachte hand zij dank, die meer dan troost kan geven: als woorden stokken, spreekt de hand in vriendschap, steun en zegen.
  •  

    mijn grote liefde

    dat wij samenkomen en dat je echt definitief gaat kiezen voor mij en onze kleine meid. ik hou van je met heel mijn hart. Laat ons alstublieft samen gelukkig worden. Dit is mijn liefste wens. ik wil je gelukkig maken en al mij n liefde geven.
  •  

    Mijn ouders

    Het spijt mij dat ik jullie niet kon geven wat ik graag wilde geven als zoon. En dit spijt me oprecht . Ik mis jullie .
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars