MENUMENU

Mijn fiets staat er niet bij

De wintertijd gaat in. Opeens slaat het najaar fel toe en wint de slag. De dagen beginnen in het donker, verdrijven de tijd tussen wolken, wind en regen en eindigen eerder dan nodig.

Op een bijzonder donkere namiddag fiets ik naar de dichtsbijzijnde bushalte. Het is maar een minuut of twintig, maar in het buitengebied is weinig beschutting tegen wind en regen en als het hier regent, wordt je nat. Ik ben doorweekt als ik mijn fiets weg zet.

Een paar uur later kom ik terug. Het regent nog steeds. De fel verlichte ramen van de bus glijden door het donker bij me vandaan. Ik draai me om en loop naar de fietsen. Het fietsenhok is donker, bij de halte staat een eenzame straatlantaren, maar het licht reikt niet zo ver. Het duurt even voor mijn ogen aan het donker gewend zijn. Veel fietsen staan er niet meer – de schoolkinderen zijn vast allemaal al thuis. Onhandig ga ik de fietsen één voor één af tot het tot me doordringt: mijn fiets staat er niet bij.

Onzeker kijk ik om me heen. De weg ligt er verlaten bij. Lopen? Mijn oog valt op een telefoonnummer op het bordje met vertrektijden. Ik bel. Het duurt lang voor er opgenomen wordt. “Vos Taxibedrijf.” En dan: “Het spijt me mevrouw, maar wij rijden niet na acht uur ‘s avonds. Wat zegt u? Een andere taxi? Ik zou het niet weten.”

Ik trek mijn capuchon over mijn hoofd en begin te lopen.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars