Thuis

Net verhuisd en het voelt nú al als thuis. Misschien door de deken van beppe?

Een veelkleurige mozaïeken tafel, een bonte zelfgebreide deken van mijn beppe, prachtige kaarten met werk van beeldhouwster Lotta Blokker… Ze markeren mijn plekje in ons nieuwe huis: de pastorie in de nieuwe gemeente van mijn man. Sinds twee weken ons huis. En weet je wat raar is: dit huis voelt nu al als thuis.

Veilig

Misschien door beppes deken. Misschien door al die andere spulletjes, mijn spulletjes, onze spulletjes. En wat is het heerlijk: een thuis hebben. Thuis komen en thuis zijn. Oost, West, thuis, best. Ik kan niet zonder mijn thuis. Thuis voel ik me veilig, vrij. Thuis laad ik mijn batterij op. Iedereen zou een thuis moeten hebben. En eigenlijk heb ik niet één thuis, maar zelfs twee. En dat is geen tweede huis, ook geen tent, vouwwagen of caravan. Dit thuis heeft geen adres.

Tweede huis

Jezus heeft eens gezegd dat vossen holen hebben en vogels een nest, maar dat hij geen plek heeft om zijn hoofd neer te leggen. (Lukas 9:58). Hij had blijkbaar geen aards adres nodig, het ‘thuis’ dat God hem bood, daar had hij genoeg aan. Of ik dat zou kunnen, of ik zo als hij zou kunnen leven, betwijfel ik. Wat ik wel weet is dat ik dat tweede thuis, bij God, nodig heb. Echt nodig heb.

Geborgen


Ik hoop voor jou dat ook jij een thuis hebt, een plek waar je je goed voelt, op je plek, veilig. En misschien ken je ook dat ‘andere thuis’. Misschien heeft God een plek of plekje in jouw leven. En hopelijk voelt dat goed. Of misschien is er iets in jou dat zoekt naar God. Hopelijk ontdek je dan dat hij ook jou een thuis biedt. Bij hem ben je altijd welkom bent. Geaccepteerd. Veilig.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars