MENUMENU

Thuis

Ik heb een heerlijk huis! Ruim en licht. Vanuit mijn woonkamer kijk in mijn tuin, die eindigt met een vlonder bij de sloot. Aan de andere kant van de sloot een akker, met daarop ieder jaar weer een ander gewas. Op de akker lopen regelmatig hazen, maar ook ganzen en verschillende weidevogels en roofvogels laten zich zien.

Aan de overkant is een weg met daaraan één huis. Daarnaast is een golfbaan. Aan de andere kant van de golfbaan kunnen we de oude omringdijk zien liggen, met vlak daarvoor de kerk waar ik graag kom. Mijn huis, mijn omgeving, mijn thuis.

Thuis

Thuis is niet alleen de plek waar iemand woont, thuis is ook de plek waar iemand zich veilig voelt.

Alleen dat laatste is deze week veranderd.

We zitten in onze woonkamer als we opschrikken van blauwe zwaailichten.

Een ambulance bij het huis achter ons, aan de andere kant van de akker.

Maar het blijft niet bij één ambulance, er komt er nog een bij, en ook de traumahelikopter arriveert. En daarnaast politie. Veel politie.

 Er is iets mis!

 

Het wordt ons snel duidelijk dat hier iets goed mis is. En het duurt niet lang voordat we het eerste berichtje tegenkomen op social media. Onze achterbuurvrouw is het slachtoffer van een uit de hand gelopen inbraak en ze wordt met een hoofdwond naar het ziekenhuis vervoert.

Dat dit zwak uitgedrukt is blijkt later uit de politieactiviteiten (3 dagen forensisch onderzoek) en berichten van mensen die dichtbij deze mevrouw staan.  Ze was in haar eigen huis, de plek waar zij zich ongetwijfeld thuis voelde, waar ze zich veilig voelde.

 Here, houdt ook deze nacht

Even voel ik mij niet meer zo veilig in mijn huis. En met name mijn jongste dochter heeft daar ook last van. 

Voordat ik ga slapen check ik een keer extra alle deuren en ook mijn slaapkamerraam gaat dicht.

Ik denk aan het lied dat mijn moeder vroeger met me zong.

Ik kan gaan slapen zonder zorgen,

Want slapend kom ik bij u thuis,

Alleen bij u ben ik geborgen,

Gij doet mij rusten tot de morgen,

En wonen in een veilig huis.

(Psalm 4:3)

Gelukkig lukt het me om te slapen. Maar ik denk dat het onbehaaglijke gevoel nog wel een tijdje blijft. 

2 reacties op “Thuis
  1. Loes Hogeweg schreef:

    Ooit, zo’n twintig jaar geleden was er een poging tot inbraak in mijn huis. Gelukkig joeg de luid angstig blaffende hond de inbrekers op de vlucht. Maar het raam was al stuk! Het duurde wel weer een tijdje voor ik me weer veilig voelde in mijn eigen huis. En onze hond Joris haalde de krant: Hond jaagt inbrekers op de vlucht!.

    • John Sas schreef:

      Wow, dat is een bedreigende en beangstigende ervaring Jacqueline! Tegelijkertijd denk ik aan landen waar oorlog hoogtij voeren. Zonder veilig huis. Waar mensen vluchten naar andere landen in de hoop op veiligheid. Ik wens je spoedig weer een rustig thuis en vrede.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
22 mei 2017

9 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars