“In ‘vader en moeder’ zitten alle mensen die mij hebben gevormd.”

In de serie over de tien geboden regisseur Steven Geldof over het gebod waar hij veel mee heeft.

Steven Geldof is film- en theatermaker. Hij maakt films voor bekende en onbekende merken, gemeenten en non-profit instellingen. Hij zoekt en ontwikkelt nieuwe vormen om op een eigentijdse manier met zingeving bezig te zijn. Dit jaar organiseert hij driemaal een muziek/inspiratie event genaamd INmusic.

“Wat mij betreft is het vijfde gebod, ‘Eer uw vader en moeder’, een prachtig gebod. Er zit wijsheid in, een gevoel van inzicht. Welk inzicht? Het inzicht dat je begrijpt waar je vandaan komt, op wiens schouders je staat.

Hoe eer ik mijn vader en moeder? In mijn geval groeide ik op in een liefdevol gezin. Mijn ouders hadden als doel om alle randvoorwaarde te scheppen zodat ik kon uitgroeien tot een liefhebbend mens. Dat doel was niet een dagelijkse gespreksonderwerp maar meer een onderliggende laag. Het was een antwoord op de vraag: tot wat voor een mens wil jij je kinderen opvoeden?

Hoe kan ik mijn ouders eren?

Ik ben nu 34 jaar, ik heb mijn eigen leven, hoe kan ik mijn ouders eren? Volgens mij zit het in waarmaken. Door zelf in het nu een liefhebbend mens te zijn eer ik hen. Door vanuit de liefde te leven draag ik hun ideaal verder.

De tekst ‘Eer uw vader en moeder’ gaat voor mij verder dan de letterlijke betekenis van ‘vader en moeder’. Het staat symbool voor je persoonlijke geschiedenis. In ‘vader en moeder’ zitten alle mensen die mij hebben gevormd. Sterker nog, ook alle mensen die deze mensen hebben gevormd. Er had ook kunnen staan: eer uw wortels.

Los komen van de last

Wortels vind ik zelf z’n mooie metafoor. Ze voeden je en blijven altijd aan je verbonden. Zelfs als je ze niet ziet omdat ze onder de aarde liggen. De hoeveelheid wortels bij een boom zijn gigantisch. Vaak gaat een boom net zo diep de aarde in als dat hij hoog is. Volgens mij is dat ook in mijn leven zo. Als ik mij bepaal bij mijn wortels ontdek ik hoe diep die reiken.

Wortels, je geschiedenis, kunnen je ook gevangen houden, je belemmeren om te ontplooien. Kan ik mijn vleugels uitslaan als ik te stevig verankerd ben in de grond, in de geschiedenis? Kan ik los komen van de last die mijn ouders droegen?

Er is een lied dat ik fantastisch vind en een prachtig antwoord heeft op deze vraag. Ik deel het graag.

Wortels en vleugels

…En kijk ik zelf over mijn schouder,
zie ik een rij van mensen staan:
verwanten en bekenden,
die mij zijn voorgegaan.
Hun hele leven leeft in mij:
’k ben uit hen voortgekomen.
Hun idealen gaven zij
een plekje in mijn dromen.

Er gaat een groot verhaal
van hart tot hart in iedere taal;
een echo door de tijd
van liefde en menswaardigheid.
Die gloed in man en vrouw en kind,
die kracht, die oud en jong verbindt,
dat werk van vroeger en vandaag,
het brengt mij tot de vraag:

Ken ik mijn wortels, zijn ze me lief?
Heb ik de vleugels, het perspectief?
Samen de toekomst binnentrekken,
waarin we vast en zeker gaan ontdekken,
wat van waarde blijkt te zijn
voor oud en jong, voor jou, voor mij.”

Tekstschrijver/componist: H. Reinold
copyright: Het Apostolisch Genootschap
Hier vind je de link naar dit lied.

Steven Geldof

Foto: cykoalfadiscobeta

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
27 oktober 2014

5 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars