MENUMENU

Tour de France

Vorige week is de Tour de France weer begonnen. Sinds John in 1969 Joop Zoetemelk in het ‘echie’ heeft zien rijden, toen nog als amateur in het voormalige Joegoslavië, is hij een Tour de France addict. De Tour heeft voor John iets magisch met, door alle jaren heen, mooie herinneringen

Sluier

Natuurlijk hebben alle dopingervaringen ook op mij negatieve invloed gehad. Lance Armstrong was één van mijn helden. Totdat aan het licht kwam dat hij een ziekelijke leugenaar bleek te zijn: ik voelde me bedrogen. Maar anderzijds, van iedereen die doping gebruikte, was hij beslist de beste. Terug naar de Tour van dit jaar. In de vierde etappe werd topsprinter Mark Cavendish in de hekken gereden door wereldkampioen Peter Sagan. Die laatste werd vervolgens, zonder pardon, uit de Tour gezet. Daarmee weerspiegelt de Tour de France ook iets van de werkelijke wereld. Er gebeurt van alles wat ‘niet mag of zou mogen gebeuren’. Van alles wat voor ons onzichtbaar blijft. Dat maakt het zo fascinerend om te beleven en naar te kijken.

Fietsen

Zelf fietste ik – in de jaren tussen 1996 en 2008 – ruim 80.000 kilometer bij elkaar in woon-werk verkeer. Zonder welke geheime agenda dan ook; gewoon het nuttige met het aangename verbindend. Door weer en wind fietste ik ’s morgens naar mijn werk en ’s avonds weer terug. Ik gebruikte geen doping en deed niets illegaals. Ik viel menigmaal, met name in de soms gladde winterperioden. Maar na elke valpartij stond ik op en fietste verder. Slechts één keer heb ik een stevige blessure gehad; deze genas met hulp van mijn fysiotherapeut.

Uit balans

Op de dag van de genoemde vierde Tour-etappe stapte ik ook op de fiets. Vlak voor mijn huis viel ik in de bosjes. Ik had te weinig vaart en raakte uit balans; ik eindigde met mijn gezicht tussen de bladeren, terwijl het wiel van mijn fiets onheilspellend naast me lag te tollen. Het zag er waarschijnlijk grappig uit. Ik kon er ook om lachen. Tegelijkertijd laat het zien hoe het echte leven werkt; op ons pad kan van alles gebeuren. Soms maken we verkeerde keuzes. Soms gaan we keihard onderuit. De uitdaging is om iedere keer weer op te staan. Door te zetten. Net zolang totdat we bij de finish komen. Om daar een erekrans te ontvangen, omdat we onze rit – wedloop – volbracht hebben.

 

2 reacties op “Tour de France
  1. Marijke Bezemer van Doorne schreef:

    Beste John. Uit balans dat ben ik menig keertje geweest. Ben ook een keer of wat gevallen met de fiets. Een keer vergeet ik echt nooit. Mijn dochter riep mam we gaan deze kant op. Ik raakte uit balans en viel rakelings langs een paal in het gras. Op het verkeersbord stond verboden te parkeren. Ze lag dubbel van de lach. We kwamen net uit de kerk ze hielp niet, ik stond op de fiets reed nog en zette de sokken erin. Schrik reactie maar ze kon mij niet bij houden. Hier dacht ik aan er kwam heel wat dopamine vrij.

    • John Sas schreef:

      Wat een leuke reactie Marijke! Ik zie het voor mij hoe je het beschrijft 😀

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
11 juli 2017

8 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars