MENUMENU

Morgen ga ik minderen (Unplugged)

Suzannes' iPad is haar beste vriend. Tenminste tot de schermen haar leven begonnen te bepalen. Suzanne neemt zich voor om te minderen. Morgen misschien. Maar eerst de reacties op dit artikel lezen.

Mijn iPad is mijn beste vriend. Nou ja, misschien niet de allerbeste, maar gezien de hoeveelheid tijd die ik met hem (haar?) doorbreng, kun je toch wel concluderen dat we best close zijn met elkaar. Ook mijn telefoon en mijn laptop hebben een vaste plek in mijn vriendenkring. Ze zijn er – bijna – altijd wanneer ik ze nodig heb. Mits ik zorg voor volle batterij en verse wifi. En omdat ik werkelijk óveral een app voor heb, zijn ze zo’n beetje onmisbaar geworden in mijn dagelijks leven.

Ziekenhuis vriendschap

Mijn liefde begon met een gemiddelde interesse. Ik ben niet echt een nerd, en hoef niet altijd het nieuwste van het nieuwste te hebben. Zo’n twee jaar geleden werd de vriendschap aangewakkerd toen ik veel tijd in het ziekenhuis moest doorbrengen. Voor mezelf en voor mijn kind. Heerlijk om de uren door te komen met wat facebook of Netflix. En praktisch om de buitenwereld op de hoogte te houden van het wel en wee van ons gezin. En babyfoto’s te posten. Vooral veel babyfoto’s. Sorry nog daarvoor.

In de periode daarna zat ik noodgedwongen lang en veel thuis, en werd social media mijn toegangspoort tot de rest van de wereld. En dat was goed, en fijn. Maar zoals bij zoveel dingen die eerst helpen om het leven makkelijker te maken, lijkt het alsof de rollen langzaam aan het omdraaien zijn. Alsof de schermpjes mijn leven bepalen, in plaats van gewoon ‘handig hulpmiddel’ zijn. Ik maak me veel te druk om wat mensen zeggen op social media. Of ik blijf maar checken op nu.nl of er nog iets gebeurd is. En als mijn nieuwste favoriete serie op Netflix afgelopen is, voelt dat zowat katerig aan.

Analoog leren leven

Dus ik heb een goed voornemen. Ik wil weer meer analoog leven. Mijn dagboek bijhouden op echt papier, boeken lezen met bladzijden die je kunt omslaan in plaats van swipen. En af en toe stilte toelaten in mijn leven. Hoe ongemakkelijk dat ook is, soms heb je de stilte nodig om je eigen gedachten te kunnen horen, ook al zijn die best ingewikkeld. Ruimte creeëren om iets te doen aan die gevoelens van eenzaamheid, en dat niet onderdrukken door iemands anders’ foto’s en verhalen te checken op instagram en facebook.

Een goede vriendin van me gebruikt weleens de term ‘unplug and cuddle’. Eens in de zoveel tijd last ze met haar hele gezin een dag of een weekend in waar de apparaten uit gaan, en ze tijd besteden met elkaar, zonder de afleiding van schermpjes, piepjes, gerinkel of ander gedoe. Dat wordt naar niet altijd in dank afgenomen door haar (puber-)kinderen, maar gezond is het wel! Even geen buitenwereld binnenlaten, of juist lekker de natuur in. Dat ga ik voor mezelf ook maar doen. Maar niet vandaag. Vandaag blog ik, en ben ik stiekem veel te benieuwd naar de comments.

Morgen misschien?

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
5 september 2015
Kaarsjes:
  •  

    mijn grote liefde

    dat wij samenkomen en dat je echt definitief gaat kiezen voor mij en onze kleine meid. ik hou van je met heel mijn hart. Laat ons alstublieft samen gelukkig worden. Dit is mijn liefste wens. ik wil je gelukkig maken en al mij n liefde geven.
  •  

    Mijn ouders

    Het spijt mij dat ik jullie niet kon geven wat ik graag wilde geven als zoon. En dit spijt me oprecht . Ik mis jullie .
  •  

    mijn ouders

    Dat zij veilig en behouden mogen aankomen bij mijn oom en tante. Dat zij eveneens veilig en behouden huiswaarts mogen keren en thuis arriveren
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars