Van de nieuwe schoolagenda naar opnieuw beginnen

Ik heb vorige week een nieuwe agenda gekocht. Na zelf jaren in het onderwijs gewerkt te hebben en nu 3 schoolgaande kinderen en een man die in het onderwijs werkt, koop ik nog steeds een ‘schoolagenda’.  Zo’n agenda die van augustus tot augustus loopt. Niet meer eentje met foto’s van idolen of stripfiguren, zelfs geen met mooie aquarellen. Gewoon een praktische blanco agenda, met een ring voor mijn pen en een elastiek om hem dicht te binden nadat ik er allerlei briefjes ingestoken heb.

Guilty pleasure

Het invullen van de nieuwe agenda is altijd een soort guilty pleasure van mij geweest. Waar de meeste mensen er een hekel aan hebben is het iets waar ik echt naar uit kijk, voor ga zitten. Toen ik nog thuis woonde vulde ik niet alleen de mijne, maar ook die van mijn ouders in. Ze streepten aan welke adressen erin moesten en ik schreef alle verjaardagen met een kleurtje over. Netjes schrijven met een fijne pen. Ik kan er nog steeds van genieten.

Gebruiksvoorwerp

Het beschrijven van het maagdelijk witte eerste blad van de agenda vind ik prachtig, net als het beginnen in een nieuw schrift of notitieboek. Ik begin met mijn mooiste handschrift, schrijf keurig recht. Het begin is altijd veelbelovend. Toch komt na verloop van tijd de klad erin. Ik ga haastige notities maken, streep dingen door of droedel een beetje rond tijdens een telefoontje. De agenda wordt een gebruiksvoorwerp, met ezelsoren, doorhalingen en af en toe een scheur. Jammer eigenlijk. Tegen het einde van het jaar ziet hij er echt niet meer uit. En dan is het tijd voor een nieuwe, een brandschone, maagdelijk witte agenda: een schone lei om weer opnieuw mee te beginnen. Heerlijk!

Bekrast en beschadigd

Toen ik zo nadacht over mijn nieuwe agenda, zag ik een duidelijke overeenkomst met het leven als geheel. Je begint voorzichtig, doet je best om het mooi en netjes te houden. Je wilt je gedragen als goed mens, eerlijk zijn, oprecht en vriendelijk. Maar gedurende de tijd komen er deukjes en krasjes. Je doet dingen waar je achteraf van baalt, anderen doen dingen die je kwetsen, je raakt beschadigd. Misschien een beetje, misschien heel erg. Misschien voel je je wel gebruikt, bekrast, vies of oud.

Schone lei

Maar met God kunnen we, net zoals met die agenda, steeds opnieuw beginnen. Hij geeft ons een maagdelijk wit vel voor ons leven, een schone lei. Hij herstelt ons en heelt ons, hij vergeeft ons en geeft nieuwe kansen. En dat niet eens per jaar, maar iedere dag, als we erom vragen. En ja, we zullen opnieuw onze krassen oplopen, maar we mogen weten dat God ons steeds weer nieuw maakt.

Als je volgende keer begint aan een nieuwe agenda, een nieuw schrift of een notitieboek: denk dan hieraan: bij God, mogen we, elke dag, met een schone lei beginnen!

 

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Geesje Jaakke-den Toonder

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars