Veilige afstand

Vol enthousiasme begon ik met bloggen voor Mijn Kerk. Maar bij het zien van mijn verhaal op de website voelde ik me opeens heel kwetsbaar.

Ik was heel enthousiast begonnen met het schrijven voor Mijn Kerk. Maar ik voelde iets waar ik onmogelijk voorbij aan kon gaan.

Ik schreef al een blog op een datingsite waar ik lid van ben. Maar altijd toch met een zekere afstand tot de persoon die ik ben. Natuurlijk schrijf ik die stukjes zelf maar die gaan niet over zoiets persoonlijks als een ontdekkingstocht in het geloof. Daar gaat het veel meer over wat ik zie in het leven. Gewoon de dagelijkse dingen die opvallen. Daar zit een veilige afstand in tussen mij en dat waarover ik schrijf. En het is nou net die veilige afstand, die ik bij het stukje dat ik op Mijn Kerk publiceerde niet voelde.

Kwetsbaar

Ik voelde mij ineens heel kwetsbaar, omdat het schrijven op die manier heel dichtbij mij als persoon kwam. En dat kwetsbaar voelen, vond ik niet prettig. Dus heb ik het nog een paar dagen aangezien, maar stond mijn besluit ineens vast. Ik stop met het schrijven op deze site.

Dat vind ik jammer want mijn zoektocht is interessant, maar vooral iets voor mijzelf. Ik schrijf al dagelijks in een dagboek, maar dat is net als deze zoektocht iets voor mijzelf en mensen die ik persoonlijk ken en mij in die zoektocht willen ondersteunen.

Risico’s nemen

De enige manier om vooruit te komen in het leven is om risico’s te nemen. Die heb ik genomen, maar het getuigt mijns inziens ook van moed om eerlijk tegenover jezelf te blijven en je gevoelens serieus te nemen. Dat heb ik gedaan. Ik merk dat ik soms drie stappen vooruit doe in mijn enthousiasme en er dan twee terug moet doen. Dat is mijn manier van groeien nu.

Ik wens u al het goede.

Gods zegen gewenst.

Ad

Foto: Marc Witzel

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars