Veilige afstand

Vol enthousiasme begon ik met bloggen voor Mijn Kerk. Maar bij het zien van mijn verhaal op de website voelde ik me opeens heel kwetsbaar.

Ik was heel enthousiast begonnen met het schrijven voor Mijn Kerk. Maar ik voelde iets waar ik onmogelijk voorbij aan kon gaan.

Ik schreef al een blog op een datingsite waar ik lid van ben. Maar altijd toch met een zekere afstand tot de persoon die ik ben. Natuurlijk schrijf ik die stukjes zelf maar die gaan niet over zoiets persoonlijks als een ontdekkingstocht in het geloof. Daar gaat het veel meer over wat ik zie in het leven. Gewoon de dagelijkse dingen die opvallen. Daar zit een veilige afstand in tussen mij en dat waarover ik schrijf. En het is nou net die veilige afstand, die ik bij het stukje dat ik op Mijn Kerk publiceerde niet voelde.

Kwetsbaar

Ik voelde mij ineens heel kwetsbaar, omdat het schrijven op die manier heel dichtbij mij als persoon kwam. En dat kwetsbaar voelen, vond ik niet prettig. Dus heb ik het nog een paar dagen aangezien, maar stond mijn besluit ineens vast. Ik stop met het schrijven op deze site.

Dat vind ik jammer want mijn zoektocht is interessant, maar vooral iets voor mijzelf. Ik schrijf al dagelijks in een dagboek, maar dat is net als deze zoektocht iets voor mijzelf en mensen die ik persoonlijk ken en mij in die zoektocht willen ondersteunen.

Risico’s nemen

De enige manier om vooruit te komen in het leven is om risico’s te nemen. Die heb ik genomen, maar het getuigt mijns inziens ook van moed om eerlijk tegenover jezelf te blijven en je gevoelens serieus te nemen. Dat heb ik gedaan. Ik merk dat ik soms drie stappen vooruit doe in mijn enthousiasme en er dan twee terug moet doen. Dat is mijn manier van groeien nu.

Ik wens u al het goede.

Gods zegen gewenst.

Ad

Foto: Marc Witzel

10 reacties op “Veilige afstand
  1. Willy van Kampen schreef:

    Jammer,maar heel eerlijk. Wanneer iets niet goed voelt, moet je aan dat gevoel toegeven. Wie weet in de toekomst, ga je er anders tegenover staan. Met hartelijke groet, en de zegen van God toegewenst!

    • Ad Aartse schreef:

      Hoi Willy,
      Ik kan me inderdaad voorstellen dat ik in de toekomst een nieuwe poging waag, maar dan een onderwerp kies niet zo dichtbij mijzelf. Maar voorlopig niet. Groet van Ad

  2. anja schreef:

    Dag Ad,
    Wat je schrijft is zo herkenbaar. Schrijven over jouw weg met God maakt je ook heel kwetsbaar. Daarbij komt dat woorden niet altijd dat kunnen weergeven wat je zelf voelt en ervaart. Zelfs in een persoonlijk gesprek is het niet eens altijd goed te duiden en weet je niet hoe dat wat je vertelt overkomt bij de ander. Toch zijn deze persoonlijke verhalen belangrijk. We kunnen zo laten weten dat er werkelijk een God is die met mensen op weg wil gaan. Jezus vertelde daarom gelijkenissen. Hoe jij of ik het dan moeten doen dat weet ik niet maar ik hoop dat jij dit mooie om kunt zetten in woorden die iedereen kan gaan verstaan. Heel veel plezier op die nieuwe weg, dat wens ik jou maar ook mijzelf toe.

    • Ad Aartse schreef:

      Hoi Anja,
      Dank je voor je oprechte, open reactie en jij ook succes en plezier op de weg die je mag gaan. Groeten van Ad

  3. Truus schreef:

    Beste Aad.
    Ik heb vorige keer op jou verhaal een reactie geplaatst nu doe ik het vandaag nog maar weer ik begrijp namelijk heel goed je reden deze site word door velen gelezen en niet iedereen is het eens en geven soms ongemerkt een antwoord waar jij niets mee kan ikzelf zou er als alleenstaande snel te veel aan toevertrouwen maar de rugzak die ik draag is te groot ik heb net als jij een dagboek daar liggen mijn tranen soms lees ik het door en kom tot de ontdekking dat het nu best goed gaat dat geeft mij kracht bidden doe ik in stilte en luister graag naar mooie muziek ……..
    Aad ik wens je alle zegen en kracht toe en geloof er maar in dat glas van jou komt vol als je er klaar voor bent.
    Groet Truus.

    • Ad Aartse schreef:

      Hoi Truus,
      Dank je voor de bemoediging en ik wens jou ook kracht toe bij de dingen die je tegenkomt op je levensweg. Groeten van Ad

  4. anne schreef:

    Het belangrijkste is dát je blijft groeien,
    en groeien doet pijn!
    Het ga je goed!

    • Ad Aartse schreef:

      Hoi Anne,
      Groeien; heerlijk om daarmee bezig te zijn.
      Jij ook succes! Groeten van Ad

  5. m. schreef:

    Elke mens is kwetsbaar en dat mogen we best aan elkaar tonen, dan zijn we eigenlijk op ons mooist
    ¨ so don´t be afraid to let them show,
    your true colours, true colours are beautiful, like a rainbow.”
    Maar dat moet gebeuren als je je daarbij veilig voelt en dat is begrijpelijk dat dat op deze wijze bij jou op dit moment niet zo is.
    Tenslotte schrijf ik zelf ook mijn reacties met een anoniem. Maar ik wil je toch laten weten dat jouw manier van schrijven, juist omdat je je kwetsbaarheid toont, voor mij heel aansprekend is.
    De allerbeste wensen
    en geluk op je levensweg en zoektocht
    M.

    • Ad Aartse schreef:

      Hoi M.
      Ja kwetsbaarheid. Ik vind het mooi om te lezen dat je mijn pogingen hier weet te waarderen. Ja kwetsbaarheid is mooi, kijk maar naar een baby en de liefde stroomt over. Ik wens jou ook alle geluk toe bij de dingen die op je pad komen.
      Groeten van Ad

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
16 juli 2014

6 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars