MENUMENU

Verdriet

De moeder van een jongen die was omgekomen in Syrië, vertelde dat ze daar niet om mocht huilen. Voor hij naar Syrië vertrok had hij haar gevraagd één ding te beloven: ‘dat je niet zult huilen als ik omkom. Dan is dat de wil van God’, had hij daar aan toegevoegd.

Terwijl de vrouw haar verhaal vertelde, zag je haar immense verdriet. Ze beet op haar lippen en worstelde tegen de tranen. Maar beloofd is beloofd. En ‘God wil het…’

Stoere woorden

Haar familie geloofde dit: dat leven en dood door God gegeven worden op het moment dat Hij bepaalt. Hieraan ontleenden zij kracht en troost. Maar door alle stoere woorden heen, proefde je toch het grote verdriet van een moeder om haar kind. Een verdriet dat er niet zijn mocht.

Ik werd getroffen door deze documentaire over mensen die leven in ‘de bergen achter Sotsji’. Je kon meevoelen met het verdriet van die moeder. En het kwam zo hard over, dat ze niet mocht huilen. Maakt dat niet heel erg eenzaam, als je je verdriet niet kunt delen?

Verschillende verhalen

In de Bijbel staat het verhaal over Job, een man die in eerste instantie ook op zo’n manier reageert op het leed dat hem treft. Al zijn bezittingen verliest hij door rovers en natuurrampen. Al zijn kinderen komen om. Dan zegt Job het volgende. ‘De Heer heeft gegeven, de Heer heeft genomen, de naam van de Heer zij geprezen.’ (Job 2:21).

Misschien helpt het en vindt je hier troost in. Maar misschien ook niet. Mensen zijn verschillend. En het lijden dat mensen treft is ook verschillend. Gelukkig staan er in de Bijbel heel verschillende teksten voor mensen die lijden. En is er naast ‘vrome’ aanvaarding ook volop ruimte voor – niet minder vrome – klacht, tranen en wanhoop. Voor boosheid ook – God waar ben je toch?

Misschien wel het bekendste lied waarin geklaagd wordt over de afwezigheid van God in het lijden, is Psalm 22. In de Bijbel lezen we hoe Jezus deze Psalm citeert als hij gekruisigd wordt. ‘Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten?’ ‘U blijft ver weg en redt mij niet’, vervolgt de Psalm, ‘ook al schreeuw ik het uit.’

Klacht en kracht

Het kan zijn dat het uitspreken van je pijn, het uitschreeuwen van je klacht, lucht geeft. Het kan een legitiem protest zijn, verzet tegen wat je overkomt. Het is niet gezegd dat je (meteen) antwoord krijgt. Vaak niet. Ook daarover weten de Bijbelschrijvers mee te praten (bv. Ps 88). Maar misschien ontdek je zo toch ergens weer een bron van kracht of hoop, waarmee je verder kunt. Psalm 13 bijvoorbeeld, eindigt na de klacht met ‘ik vertrouw op uw liefde’.

Misschien ervaar je zo dat je er niet alleen voor staat. Dat er iemand naast je is, die je klacht hoort en zijn oren niet sluit voor jouw verdriet (Psalm 22 v. 25). Iemand die je lijden dan wel niet opheft, maar het wel mee helpt dragen. Iemand die zelf ook weet wat lijden is. Die er tegen heeft gevochten tot het einde, tot de dood. Misschien om er voor jou te kunnen zijn.

Foto: Chris Gampat, ‘Sofia Regan After Crying For 3 Days’
7 reacties op “Verdriet
  1. Annemiek schreef:

    Mooi om dit op dit moment te lezen!
    Vroeger stopte ik mijn tranen altijd weg. Niet te zien voor een ander, maar ze mochten er ook niet zijn als ik alleen was. Nu probeer ik het verdriet wel toe te laten, maar de laatste week heb ik het gevoel dat ik verdrink in het verdriet en de boosheid. Dat is dan weer de andere kant…
    Ik hoop dat ik het weer ga ervaren, dat er Iemand is die helpt te dragen.

    • Hette Domburg schreef:

      Dag Annemiek, dat wens ik jou ook toe, dat je Gods nabijheid mag ervaren. Veel sterkte!

  2. Mijntje schreef:

    De psalmen wind ik één van de mooiste boeken van de bijbel.
    Vreugde, verdriet, woede, opstandigheid, je kunt het daar allemal vinden. Om uiteindelijk stil te worden bij Ps. 139 “Gij omringt mij met Uw zorgen.”

  3. m. schreef:

    mij lijjkt mij niet gezond om niet te mogen huilen. Alles opkroppen is wel heel slecht voor je gezondheid. Zo verwerk je de dingen die je dwars zitten of die je raken niet goed

  4. Mijntje schreef:

    Deze blog doorgestuurd naar mijn nichtje. Zij vecht tegen borstkanker. Vooral het slot sprak haar aan, en mij ook.

    • Hette Domburg schreef:

      Dag Mijntje,
      Bedankt voor je bericht. Ik wens je veel sterkte toe, jou en je nichtje. Dat jullie iets van Gods aanwezigheid mogen ervaren.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
10 maart 2014

15 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars