MENUMENU

Verdriet van een pleegkind

Hannie en haar man Raymond zitten in een traject om pleegouders te worden. De tweede voorbereidingsavond brengt hen rollenspellen, groepsgesprekken en het rauwe besef hoe verdrietig en onmachtig een pleegkind is bij uithuisplaatsing.

Na al het huiswerk van de eerste avond gaan we een week later vol goede moed naar de tweede voorbereidingsavond. We starten met een rollenspel met rollen voor het kind, de ouders, school, huisarts, familie, pleegzorg, pleegouders. Zoveel mensen die erbij betrokken zijn en ieder hun rol hebben. Toch hebben zij slechts allemaal een deel. Alleen het kind is echt overal bij betrokken.

Een soort spin in het web die van alles meekrijgt en om zich heen ziet gebeuren. Misschien zich ook wel alle kanten op getrokken voelt. Het is belangrijk om je te realiseren dat het voor een kind een veel groter geheel is dan je zelf geneigd bent te beseffen.

Redenen voor uithuisplaatsing

We bespreken redenen om een kind uit huis te laten plaatsen. Met de groep bedenken we er veel. Het komt er in al deze gevallen op neer dat de ouders niet voldoende voor hun kinderen kunnen zorgen. Dit kan tijdelijk zijn, maar ook blijvend. Geheel afhankelijk van de oorzaak waarom de ouders moeite hebben met het zorgen voor de kinderen.

Bedenk hoe groot de impact is voor een kind

We krijgen niet enkel statische informatie, maar ook opdrachten waardoor dingen misschien net iets duidelijker binnen komen. Zo krijgen we 5 kaartjes waarop we dingen moeten schrijven die voor ons belangrijk zijn. Ik merk dat ik dat lastig vind want ik ben niet zo gehecht aan dingen. Dingen als schoenen en een tv zijn niet belangrijk voor mij. Ze zijn, over het algemeen, vervangbaar. Na diep peinzen kan ik toch 5 dingen opschrijven: geloof, sociale relaties, werk, gezondheid en ons huis (met heerlijke tuin).

Als we ze hebben opgeschreven pakt de groepsleidster opeens van iedereen een kaartje af. Daar zit je dan: 20% van je belangrijke dingen ben je zojuist kwijt geraakt. Ik weet een beetje hoe het is als je gezondheid je wordt afgepakt, ik vond dat echt moeilijk. En het heeft op alle dingen in je leven invloed. Bedenk hoe groot de impact is voor een kind, een pleegkind dat ineens alles kwijt is. Ouders, huis, vriendjes, schoenen, je eigen kussen waar je zo lekker op slaapt.. ineens leef je in een andere, onbekende wereld waar je niet direct vastigheid in kunt ontdekken.

Onverwachte verliezen

Dergelijke ervaring worden benoemd als onverwachte verliezen. In het leven krijgen we allemaal op zijn beurt met verlies te maken. Je cavia gaat dood, je verhuist of opa of oma overlijdt. Dat zijn verdrietige zaken, maar helaas onderdeel van het leven. Het hoort erbij, maar ergens leer je er ook wel weer van. Je leert op een gezonde manier omgaan met verlies in het leven.

En dan zijn er ook de onverwachte verliezen waar je leven van onderste boven raakt. Overlijden van je ouders of als je zelf of je broertje of zusje ineens ernstig ziek word. Of een pleegzorgplaatsing. Er wordt plotseling iets van je afgepakt, het is lastig om te bedenken waarom dat gebeurd. Bij pleegkinderen speelt dan ook wel de vraag of zij er schuld aan hebben. Of het door hen komt dat ze nu ergens anders naartoe moeten…

Dat is triest, want zij kunnen er niets aan doen. Zij zijn kind en zij mogen zijn zoals ze zijn. Die dingen kunnen we ze meegeven en ruimte. Ruimte voor hun verdriet, voor de fasen van rouw waar ze doorheen gaan. Wij mogen ze erbij helpen en er voor ze zijn.

Omdat ze het waard zijn!

Fotografie: Jim Champion

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars