MENUMENU

De dag is begonnen

Een morgen eind november. Ik ben vroeg op. De aarde is in winterslaap, de bomen kaal en stil. Mijn lijf en geest weten wat van ze wordt verwacht, maar diep in mij is een ik dat nog niet wakker is en droomt.

Langzaam wordt het licht. De wereld houdt zich stil. Ik rijd de snelweg op. De lucht hangt laag, tot aan de grond. Het licht komt er maar moeizaam doorheen. Pas later zie ik: het is mist. Geen flarden witte sluier, maar vloeibaar blauw en grijs dat scherpe kanten doet vervagen als waterverf.

Een brug, wat boerderijen, bomen – ze lossen op in lucht, duiken dichterbij weer op, bijna aanraakbaar tegen de voorruit; wijken dan terug, plotseling verder weg. Hier en daar wordt de streek van het penseel opnieuw gezet, wat lichter of wat grijzer, een streepje licht, een donkere toets. Zo donker, zo veel kleur. Ik doe een spelletje: bedenk namen voor de kleuren. Nachtblauw, leigrijs, vuil geel, parelmoer – een waaier verf. Staalkaart van de verbeelding.

Parallel aan de snelweg zie ik auto’s door de polder gaan, de lichten dansen op en neer, als lampionnen in een optocht, af en aan. Mijn hand gaat naar de radio. Ik aarzel. Dan vult de auto zich met stemmen, piepjes en het nieuws. Acht uur. De dag is begonnen. Ik ben onderweg.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars