MENUMENU

Verlangen naar licht

'Verlangen naar licht' is de naam van mijn blog, maar ook de titel van een klein, kostbaar boekje met glaskunst en gedichten (Annemiek Punt en Marinus van den Berg).

Het wordt langzaam licht buiten. De dag moet zich om de paar uur fel verdedigen tegen het zware grijs van onweerswolken. Het regent niet, het hemelwater wordt met bakken tegelijk uitgestort op het land. Antracietgrijs komt ongevraagd de woning binnen.

Wachten

Eigenlijk past dat wel. Ik denk dat ik fel licht niet zou kunnen verdragen op dit moment. De hele situatie vraagt om een omfloersdheid, die ons omarmt. Het voelt alsof ik in een wachtkamer zit. Een wachtkamer waarin maar weinig mensen toegelaten worden. En dat is goed. Wanneer iemand gaat sterven, is een rustige, intieme sfeer belangrijk. Het komt het vertrek ten goede. Tijdens het wachten observeer ik behalve  de omgeving vooral mijn mede-wachters. We zijn steeds vaker stil. Parels van stilte rijgen zich tussen de woorden aaneen en scheppen ruimte voor het licht. Hoe rustig kunnen mensen samenwerken.  Ik observeer mijn gedachten.

Foto: Rob Hendriks

Foto: Rob Hendriks

Film kijken

Bijzonder wat er allemaal naar boven komt. Lang vergeten details van situaties uit het verleden. Het is alsof ik naar een film kijk. Hoort degene die ons gaat verlaten geen film te zien? Ik vraag er niet naar en bekijk stil mijn beelden. Een glimlach op haar gezicht bij een onverwachte ontmoeting. Het keurig gekapte grijze haar. Haar herkenbare manier van lopen. Hee, dat is de mevrouw niet, daar loopt mijn moeder! Die is ruim acht jaar geleden overleden. Zo anders, zo zij … Ik zie de handen van mijn broers samen met die van mij een kist dichtschroeven. Papa’s laatste rustplaats … En daar, daar verschijnt de moeder van mijn moeder, met haar mooie naam: Anna. Uit een raam hangen leeftijdgenoten, vrienden en vriendinnen die er niet meer zijn en als het ware meekijken naar wie of wat er komen gaat.

Verlangen naar licht

Ik bevind me in een bijzondere wachtkamer. Een wachtkamer met twee uitgangen. Eén met een hoge drempel waar heel selectief niet iedereen overheen mag, maar er eenmaal overheen, is geen weg meer terug. De andere met een veel lagere drempel, die behoorlijk ingesleten is door al het schoeisel dat daar heen en weer is gegaan. Het regent nog, maar zachter. Het wordt weer lichter in de kamer. Ik kijk uit naar het licht vandaag, zoals zij naar het Licht verlangt, ze wil alleen nog maar ‘naar huis’. Ze is moe en het wachten valt haar zwaar. Daarom is licht zo belangrijk nu.

Ontvang mij
geef mij ruimte
ontvang mij
geef mij een nieuwe kans
ontvang mij
open je voor wie ik ben
zet mij in het licht.’

 (uit: Verlangen naar licht)

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars