MENUMENU

Verlegen 2/2

Het tweede en laatste deel van een kort verhaal over een ontluikende liefde.

‘Ben je verdrietig?’

Ik schrik van de zware hand op mijn schouder. Mike kijkt naar me. De groef in zijn voorhoofd is imponerend diep.

‘Welnee, Mike. Hoe kom je daar nou bij?’

‘Mag jij jokken van je mama?’

‘Nee, eigenlijk niet.’

‘Dan moet je dat ook niet doen.’

Abrupt draait hij zich om en beent terug naar zijn plek bij de deur. De frons zit er nog als ik naar huis ga.  Niets voor Mike om somber te kijken. Mike lacht altijd.

Die zaterdag komen we tegelijkertijd aan, het blonde meisje en ik. Ze laat me voor gaan als Mike de deur zowat uit zijn post trekt. ‘Welkom!’ Zijn vaste begroeting. ‘Géjé, ze is er weer!’ brult hij door het café.

Geert-Jan legt zijn vinger op zijn lippen. ‘Ssst, niet zo schreeuwen, Mike.’ Zijn lachende ogen contrasteren met de strengheid in zijn toon. Hij loopt om het buffet heen en komt recht op me af stappen. In zijn hand een glanzend rood doosje. Een cadeautje? Hij glimlacht naar me. Mike en Bastiaan gniffelen als kleine jongens. Verlegen wend ik mijn blik af. Vannacht droomde ik over hem. Vlak voor me buigt hij af en loopt naar het tafeltje schuin achter me. De begroeting is hartelijk. Ik hoef hen niet te zien om te weten dat hij haar kust.

Er komt geen zinnig woord meer op papier. Nou ja, op mijn scherm, bedoel ik. Ik probeer het gesprek achter me te volgen. Hun toon is liefdevol en vertrouwd als ze zeggen zo veel zin in de komende zondag te hebben. ‘Papa, vond het ook zo’n leuk cadeautje’, zegt ze. Haar papa? Zijn papa? Ik denk ineens aan de mijne. Papa.

‘Wil je wat drinken?’ Vlak voor me staat Bastiaan met de weerbarstige viltstiftdop te worstelen. Ik neem de marker van hem over en draai de dop eraf. Een glimlach is mijn beloning. Hij begint eindelijk een beetje aan me te wennen.

‘Mag ik een kopje koffie, Bastiaan?’

Vandaag heb ik geen belangstelling voor zijn ritueel. Mijn aandacht is bij die twee achter me.

‘Geert-Jan!’ Mike’s brul doet me opschrikken. ‘Je moet koffie maken!’

Geert-Jan haast zich terug naar het buffet. Terwijl hij inschenkt, komt zijn collega binnen. Geert-Jans dienst zit erop. Ik voel me ineens zo alleen. Tot Bastiaan weer naast me staat. Als mijn kopje de reis van dienblad naar tafel heeft overleefd, legt hij even zijn hand op de mijne. ‘Ik vind jou lief.’ Ik slik. En slik nog een keer. Maar die brok krijg ik niet weg.

Mijn tranen prikken als ik Geert-Jan en het blonde meisje zie vertrekken. Wat onbeholpen steekt hij zijn hand naar me op. In een mum van tijd staat Mike naast me. ‘Je bent wél verdrietig!’

Ik knik. ‘Een beetje wel, Mike.’ Ik weet niet wat me overkomt. Ineens stromen de tranen over mijn wangen. Vrijwel onmiddellijk ook over de zijne.

Hij vliegt naar de deur en rukt hem open. ‘Géjé!’ blèrt hij over het plein. In de verte zie ik het stel zich omdraaien. ‘Je heb Simone aan het huilen gemaakt!’

Geert-Jan aarzelt. Maar dan komt hij terug lopen. Alleen. Paniek bekruipt me. Ik wil niet dat hij me zo ziet. Onbeheerst wrijf ik met mijn mouw over mijn wangen. Bastiaan duwt ruw tegen mijn arm. In zijn hand een stapel servetjes. ‘Hier! Niet je trui nat maken.’

‘Je heb ‘r aan ’t huilen gemaakt, Géjé’, zegt Mike nogmaals als Geert-Jan naar binnen stapt. Volstrekt uit zijn doen maait hij met zijn armen. Naast me wipt Bastiaan van zijn ene voet op zijn andere en wringt nerveus zijn handen.

‘Ga maar even naar Mike, zegt Geert-Jan en leidt hem met zachte hand naar zijn vriend.

‘Jankerd’, zegt Mike, wat hem opnieuw op een bestraffende vinger van Geert-Jan komt te staan.

Geert-Jan gaat naast me zitten. ‘Maakte ik je verdrietig? Ik wil niet dat jij huilt.’ Hij neemt mijn handen tussen de zijne. ‘Nu niet en nooit niet.’

Ik kijk hem aan. Zijn ogen zijn blauw. Hemelsblauw.

‘Zullen we morgenochtend samen naar de kerk gaan? En dan koffie drinken bij mijn ouders? Mijn moeder is jarig. Mijn zusje komt ook. Je kent haar toch? Ze komt hier vaker.’

Ik glimlach door mijn tranen heen en knik.

‘Hèhè!’ roept Mike en verkoopt Bastiaan een dreun op zijn rug. Dan snuit hij toeterend zijn neus.

Foto: LMAP

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars