Dat kan ik ook

Irma trakteert op een miniverhaal (van precies 120 woorden) voor bij de koffie. Lekker toch?

Vertederd blader ik door de map, waarin enkele herinneringen aan de kleutertijd van mijn Kareltje gebundeld zijn. Is dat alweer vijf jaar geleden? Als ik gevonden heb wat ik zocht, klik ik de map open en haal de bewuste tekening eruit. Een kleurrijk geheel van poppetjes met harken als handen.

Gisteren bezochten we samen de expositie van Appel. Wat voelde hij zich groot. Sommige kunstwerken deden zijn wenkbrauwen fronsen, maar hij hield wijselijk zijn mond. Toch kon ik raden wat hij dacht.

Als Kareltje thuiskomt prijkt zijn tekening in een chique lijst aan de wand boven de bank. Hij kijkt me vragend aan. ‘Als de replica van Appel in het museum hangt, verdient de echte Karel deze plek,’ zeg ik.

Deel dit verhaal:
Gastblogger

Geschreven door:

Thema: Blog
3 maart 2016
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief