MENUMENU

Donkere tijden?

Ik hoor het om me heen. Niet één keer, maar regelmatig: is het ooit zo erg geweest in de wereld?

Gisteren nog zei een oude dame: het geweld komt steeds dichterbij. Ze was echt bezorgd, misschien zelfs een beetje bang. Ik wil het niet overdrijven, ik heb via een telefonische enquête geen gevoelens gemeten en toekomstvoorspellingen gepolst, maar volgens mij hangt er toch enige somberheid in de lucht.

Stemmingen

De ellendige verhalen van de lange stroom met vluchtelingen hebben hun werk gedaan. Ik herken dat wel een beetje. Maar als gevolg van mijn leeftijd heb ik – in dit geval gelukkig – te maken met wisselende stemmingen. En dus is mijn eerdere somberheid verdwenen. Voor zolang het duurt natuurlijk… Maar nou even serieus. Is er echt reden tot somberheid? Let op: al zeventig jaar lang (sinds 1945) is het vrede in West-Europa.

Koninkrijk

Wie had dat in mei 1945 kunnen denken? Toen zijn er in dertig jaar tijd twee gruwelijke oorlogen uitgevochten. Vijanden van toen zijn vrienden geworden. En geloof jij dat de vriendschap tussen Duitsland en Frankrijk en Nederland en Duitsland enzovoort elk moment weer kan omslaan in bittere haat? Ik geloof er niks van. Het is misschien luchtfietserij, maar ergens geloof ik dat God daar ook mee te maken heeft. Hij bouwt aan zijn wereld. Hij bouwt aan een andere wereld, zonder vluchtelingen, zonder geweld. Zijn Koninkrijk. Wauw!

Vertrouwen

En nee, ik ga heus niet de lofzang zingen op de wereld van vandaag. Da’s te veel van het goede. Maar dankzij mijn geloof brandt in mij de vlam van de hoop. Afhankelijk van mijn stemming is ‘t een miezerig, flakkerend vlammetje of een prachtige, hoge vlam. Ik ben niet bang voor morgen, want ook morgen is God erbij.

Van harte wens ik jou datzelfde vertrouwen toe.

Afbeelding: Kaarsen bij Kevelaer, Dietmar Rabich

6 reacties op “Donkere tijden?
  1. Christian Wisse schreef:

    Ik wil niets afdoen aan je oproep om niet te somber te zijn over de toekomst, maar in jouw verhaal stopt Gods koninkrijk bij west europa! Daarbuiten is het al jaren een en al ellende met oorlogen, dictaturen, hongersnood en alles . Ik geloof ook in een vredige toekomst maar dan voor iedereen!

    • Antje Groenendijk-Meindersma schreef:

      Hallo Christian,
      Dank je wel voor je reactie.
      Ik kan me voorstellen dat je mijn blog zo interpreteert, maar ik bedoel het anders.
      Het is niet Gods bedoeling om zijn Koninkrijk alleen of vooral in West-Europa te vestigen, maar naar mijn waarneming zou het zo kunnen zijn dat er hier waar wij wonen toch meer zichtbaar is van dat Koninkrijk dan dat wij meestal geneigd zijn te denken.
      Ik hoop en bid dat steeds meer mensen overal op de aarde die vaststelling kunnen doen.
      Groetjes,
      Antje

  2. kleeblatt schreef:

    Ook ik ben bang dat de oorloog deze kant op komt, maar jou verhaal geeft me weer moed en hoop bedankt.Groetjes van Maria

  3. Nelly Groenestein schreef:

    Weet je ik ben van ver voor de oorlog en wat hadden wij een droombeelden van de nieuwe tijd………..wat is er van over??
    Ik ben mijn God aan het verliezen, bid bijna niet meer, het heeft toch geen zin. God laat gewoon zijn kinderen (alle christenen die de afgelopen tijd zijn vermoord door de fanatieke moslims) stikken. De mensen die nu als z.g. vluchtelingen hier hun huis enz zoeken zijn moslims en de eerste vrouwelijke artsen zijn al in elkaar geslagen omdat de heren alleen maar heren om zich heen wensen. Wat blijft er over van de chris. kerk. Ja ze geven nu geld en verlenen diensten en straks worden ze ook hier vermoord, want het zijn toch “honden”. Ik hoop dat ik niet lang meer leef want om te moeten meemaken dat mijn kinderen en kleinkinderen worden vermoord en ik natuurlijk ook, lijkt we vreselijk. Ik heb het in de oorlog gezien hoe mensen werden vermoord door de duitsers……….dat vergeet je je hele leven niet meer en weer ben ik bang.

    • Antje Groenendijk-Meindersma schreef:

      Hallo Nelly,
      Ik denk dat ik begrijp wat je bedoelt.
      Ook ik ben niet altijd hoopvol. En vanuit jouw perspectief – getekend door een vreselijke oorlog en daarna ook diep teleurgesteld over hernieuwd geweld – dichterbij en ver weg – is hoop bijna teveel gevraagd.
      En toch……….. God – onze onbegrijpelijke God – heeft zijn Zoon opgewekt uit de dood……
      Als een teken voor ons: de dood en het kwaad, ze winnen niet.
      Dat geloof ik. Ondanks alles.
      En als die hoop dan ruimte geef in mijn binnenste, dan kijk ik anders naar de wereld om mij heen.
      Om eerlijk te zijn, zijn er dan heel veel dingen die mijn hoop bevestigen.
      Sterkte, Nelly.
      Zegen voor jou en je kinderen en je kleinkinderen.
      Antje

      • nelly schreef:

        Bedankt voor je reaktie…………………..ik hoop dat ik nog eens minder negatief en bang (2x beroofd, 1x neergeslagen en een inbraak achter de rug……………zal zijn…..maar ik lig er nu vaak van wakker. Liefs en een fijne zondag toegewenst.
        Nelly

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
17 oktober 2015

[views]
Kaarsjes:
  •  

    Mirjam

    Denk aan je...
  •  

    De natuur

    Vandaag pijn in mijn hart over al die herten die deze week worden afgeschoten. Ik denk dan waar zijn we in Godsnaam mee bezig ..
  •  

    Familiebanden

    Verwarrend zo goed verstaanbaar vertrouwd en dan op eens is als anders begrijp je elkaar niet meer en is er onbegrip maar ook verdriet door gemis ...dan mag je bidden om kracht je te richten op de dingen die je wel hebt!! Amen
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars