MENUMENU

Donkere tijden?

Ik hoor het om me heen. Niet één keer, maar regelmatig: is het ooit zo erg geweest in de wereld?

Gisteren nog zei een oude dame: het geweld komt steeds dichterbij. Ze was echt bezorgd, misschien zelfs een beetje bang. Ik wil het niet overdrijven, ik heb via een telefonische enquête geen gevoelens gemeten en toekomstvoorspellingen gepolst, maar volgens mij hangt er toch enige somberheid in de lucht.

Stemmingen

De ellendige verhalen van de lange stroom met vluchtelingen hebben hun werk gedaan. Ik herken dat wel een beetje. Maar als gevolg van mijn leeftijd heb ik – in dit geval gelukkig – te maken met wisselende stemmingen. En dus is mijn eerdere somberheid verdwenen. Voor zolang het duurt natuurlijk… Maar nou even serieus. Is er echt reden tot somberheid? Let op: al zeventig jaar lang (sinds 1945) is het vrede in West-Europa.

Koninkrijk

Wie had dat in mei 1945 kunnen denken? Toen zijn er in dertig jaar tijd twee gruwelijke oorlogen uitgevochten. Vijanden van toen zijn vrienden geworden. En geloof jij dat de vriendschap tussen Duitsland en Frankrijk en Nederland en Duitsland enzovoort elk moment weer kan omslaan in bittere haat? Ik geloof er niks van. Het is misschien luchtfietserij, maar ergens geloof ik dat God daar ook mee te maken heeft. Hij bouwt aan zijn wereld. Hij bouwt aan een andere wereld, zonder vluchtelingen, zonder geweld. Zijn Koninkrijk. Wauw!

Vertrouwen

En nee, ik ga heus niet de lofzang zingen op de wereld van vandaag. Da’s te veel van het goede. Maar dankzij mijn geloof brandt in mij de vlam van de hoop. Afhankelijk van mijn stemming is ‘t een miezerig, flakkerend vlammetje of een prachtige, hoge vlam. Ik ben niet bang voor morgen, want ook morgen is God erbij.

Van harte wens ik jou datzelfde vertrouwen toe.

Afbeelding: Kaarsen bij Kevelaer, Dietmar Rabich

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars