MENUMENU

Wat doet het met jou? Met mij?

In mijn eerste bijdrage op MijnKerk.nl stel ik God vragen over de vliegramp van ruim een week geleden.

En dan hoor je van het vliegtuig wat neergestort is en –naar later blijkt – neergeschoten is. Een vergissing, een gevolg van oorlog. Onschuldige mensen de dood ingejaagd.. waarvoor? waarom? Ik wíl me niet in een discussie werpen van wie de schuldige is. Hoe het voorkomen had kunnen worden. Ik luister naar mijn eigen gevoelens en vragen en wil die met u delen. Nee, eigenlijk wil ik ze met God delen en jullie mogen meelezen.

‘God: hóórt U me trouwens wel?’

Het is een achtbaan van emoties in mij: Is dit het einde ter tijden waarover geschreven wordt in de Bijbel? Is dit het gevolg van onze – mijn- zonden? Wat is mijn deel hierin? God: hóórt U me trouwens wel? Hoe moet ik hiermee omgaan? Het is niet alleen de wir-war aan gedachtes en het afgrijzen waarin ik (terug-)gestort wordt, de ontzetting van de schrik die om je hart slaat en een beetje in kunnen voelen wat al die nabestaande nu moeten door maken (mijn broer verongelukte tijdens een auto ongeluk en wij mochten hem niet meer zien). Ineens wég, zonder afscheid, zonder ……

God: wat moet ik hier nu mee?! Ik wil weer wegduiken en mijn gevoelens wegduwen, zodat ik de pijn niet hoef te voelen en niet na hoef te denken.

Verkeerde woorden

Ieder leeft mee met de nabestaanden van de vliegtuigramp. Op afstand of dichtbij. En ik: ik huil en leef mee , door het voelen van mijn eigen pijn en het bestormen van God met mijn vragen. Ik hoop zo dat er mensen zijn die aanwezig zijn, letterlijk aanwezig zijn: niets zeggen, alsjeblieft niet. We zeggen bijna altijd de verkeerde woorden.

Laten we gedenken
en meer niet
want elk woord is teveel
en geeft nog meer verdriet

7 reacties op “Wat doet het met jou? Met mij?
  1. Arend-Jan schreef:

    Waarom…, waarom moest dit gebeuren…, zo onwerkelijk wat er gebeurd is…
    …en waar was/is die Ene?

    Het gebeuren heeft mij al kwaad gemaakt… Ik ben wat stiller geworden, maar toch…
    Ik sluit mij nu bij jouw woorden aan.

    • Anja de Jong schreef:

      Arend-Jan dank je voor je reactie. Ik weet dat die Ene (God) er was …en er nu ook bij is. En dat Hij het niet heeft gewild en het gebeurde wel. Dát spanningsveld blijft vragen bij mij oproepen…belangrijkste is denk ik : dat we met onze vragen naar Hem toelopen en niet weglopen. Maar , zoals gezegd, ik vind dat ook nog steeds heel moeilijk.

      • Arend-Jan schreef:

        Dank voor je antwoord.
        Net zoals het bij jou is, is het voor mij ook moeilijk. Ik kan zeggen wat moet ik nu met zo’n antwoord, maar het is zoals jij het zegt naar Hem toelopen en niet weglopen. Ik moet mij daar maar bij neerleggen.
        Soms is het geloven zo moeilijk…

  2. Marianne schreef:

    De meest gestelde en meest onbeantwoorde vraag: Waarom?

    • Anja de Jong schreef:

      Marianne….klopt en ik vrees dat we die nog vele malen zullen stellen. Totdat………

  3. m. schreef:

    nee, zulke dingen gebeuren niet als gevolg van zonden, dat kan ik niet geloven

    • Anja de Jong schreef:

      dag, Ik kán het wil het ook niet geloven. maar ‘t flitste wel door mij heen, vandaar dat ik het even noemde. Ik vind het moeilijke en ongrijpbare zaken en het doet mij weer beseffen dat geloof en geloven niet altijd ‘makkelijk’ is (voor mij persoonlijk dan) Bedankt voor je reactie

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
28 juli 2014

[views]
Kaarsjes:
  •  

    nelleke

    is toch nog een goed jaar geweest steeds alles goed bid dat volgend jaar ook goed komt
  •  

    T

    Dat T. weer volwaardigmlid mag zijn v. D.B. Hulp en Licht, Leiding voor T. Bescherming van een groot schild van Licht om T heen. Dat T niet te gronde gaat aan de eigen fouten.
  •  

    Harold

    Ik bid God dat Harold rust en vrede in zijn hoofd mag krijgen
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars