Vogeltje

Maandagmorgen. De zon schijnt. De telefoon gaat. Het is tante Sjaan, één van de oudste gemeenteleden, maar door iedereen 'tante' genoemd. De mensen hebben het voorjaar in hun kop, zegt ze. En of ze koffie mee zal nemen vanavond. Vanavond? Vanavond: gesprekskring. De laatste keer voor Pasen. Het onderwerp: 'Vreugde'. Snel bedenk ik een paar vragen. Welke kleur heeft vreugde? Hoe ruikt het, hoe smaakt het? Ken je een verhaal over vreugde?

Natuurlijk, het is wat ik doe: ik verkondig de vreugde, verwelkom haar, stel haar present. Maar ze is er maar net of ze ontsnapt me al weer. Een klein, bont vogeltje, een kolibrie misschien, zoiets.

Op mijn bureau ligt mijn boek nog open. Schleiermacher. Hij schrijft: Religie is een gevoel, een ervaring. Ze heeft een eigen oorsprong en haar eigen afdelinkje in ons brein. Religie is een onmiddellijke ervaring – een ervaring die je heel direct, zonder bemiddeling van mensen of dingen overkomt. Een ervaring van afhankelijkheid, van het oneindige.

Onmiddellijk? Ik twijfel. Er is toch altijd taal. En woorden. En letters. En anders de kleuren en geuren van onze verbeelding. Ik lees: “Religie is smaak en gevoel voor het oneindige.” Dat snap ik beter. Je kunt er talent voor hebben, voor religie. Wat ik wel heb, misschien. Vreugde dan maar? Laten we maar beginnen met koffie in de zon, denk ik. Om erin te komen.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars