Voor wie alleen is dit weekend, en dat eigenlijk niet wilde

De meeste mensen verlangen naar een levenspartner om mee oud te worden. Afgelopen week hebben we heel wat keren de preek van de ‘royal wedding‘ over het vuur van de liefde voor bij zien komen. Wat mooi! Niet iedereen die het wil, krijgt deze wens vervuld. Het aantal eenpersoonshuishoudens in Nederland stijgt al jaren volgens het CBS.

Eerder schreef ik dat Dietrich Bonhoeffer misschien enigszins kan troosten op dat moment. Hij schrijft namelijk in de context van kerk-zijn, dat als een mens niet alleen kan zijn, en altijd mensen om zich nodig heeft, ‘wie niet alleen kan zijn, moet oppassen voor de gemeenschap’, en tegelijk: ‘wie geen deel heeft aan de gemeenschap moet oppassen voor het alleen-zijn’. Voor context zie deze pagina uit het brevier.

Daarom een voorzichtige aanzet tot een paar overwegingen bij alleen zijn en ontmoeten.

Kwetsbaar

Schrijfster Edith Schouten werd jong weduwe en is al jaren alleen. Ze kent eenzaamheid. Zij waarschuwt in een interview (in het grote Singleboek van Marriëtte Woudenberg) dat je het alleen zijn niet moet vermijden door altijd gezelschap opzoeken. “Daar word je nog eenzamer door, want dan durf je niet in je eigen hart te kijken.” Haar advies voor singles die eenzaam zijn, is: “Het opheffen van eenzaamheid begint bij jezelf, niet bij de ander. Je moet voor jezelf nagaan wat er onder de eenzaamheid zit. Dat kan angst voor de toekomst zijn, of teleurgestelde verwachtingen. Als je er achter kan komen wat het is, kan je er ook wat aan doen. Je moet je jezelf in gesprek gaan en vervolgens bedenken of je er ook met iemand anders over kan praten. Dat vraagt dat je je kwetsbaar opstelt.”

Oplossen

Kan God eenzaamheid oplossen? Volgens Edith Schouten lost Hij niet op dat jij die arm mist of dat liefhebbende oor. “Hij lost wel het paniekgevoel op. Het gevoel dat jij zomaar ergens zweeft waar niemand interesse heeft in jou. Maar dan moet je je wel willen uiten naar Hem toe. Heb je dat gedaan, dan kun je kiezen. Of je blijft je uiten, vervalt in herhalingen en laat zelfmedelijden of bitterheid toe. Of je kunt zeggen: ‘Heer ik heb het allemaal gezegd. Het is er nog niet zoveel beter van geworden, hoogstens ben ik opgelucht dat ik het aan U heb verteld. U heeft het niet anders gemaakt, dit is mijn situatie en daar wil ik ‘ja’ opzeggen’. Als je ook maar een deel van je pijn bij Hem hebt gelegd, ontstaat er ruimte. Dan kan je weer dingen aanpakken.”

Ontmoeting

Want als je dan toch eigenlijk mensen ontmoeten wil? Waar kan je dan heen? Welke familie kan je opzoeken? Of kan je iemand uitnodigen? Is er een kennis van je sport of je kerk die je kan vragen om in de middag een uurtje te gaan fietsen en ergens op een terras wat te gaan drinken? Kijk in de lokale agenda; is er een workshop of een georganiseerde fietstocht? Hou ‘t eenvoudig, als het gezellig is kan je altijd nog eens afspreken.

Als je op zoek bent naar een nieuwe duurzame relatie, dan is het van levensbelang dat je nieuwe mensen ontmoet. Aukelien van Abbema schreef hier boeken over en gaf een cursus. Hier te luisteren en lezen.

Verbondenheid

Dominee Jos Douma schreef eens een serie over het huwelijk en alleen zijn, en daar las ik dit: “Bij de schepping wordt duidelijk dat God ons gemaakt heeft voor verbondenheid. ‘Het is niet goed dat de mens alleen is’ (Gen. 2:18). Daarin klinkt een echo van het in Genesis 1 steeds herhaalde: ‘En God zag dat het goed (‘tof’) was.’ God brengt man en vrouw samen om de verbondenheid die kenmerkend is voor zijn Wezen te weerspiegelen. Het gaat om een helpende relatie, want God is zelf ook een Helper (Ps. 40:18; 70:6; 118:7; Heb. 13:6). Tegelijk moeten we Genesis 2:18 ook al 
in nieuwtestamentisch licht durven lezen: het is niet goed om zonder God te zijn. De diepste eenzaamheid is: de nabijheid van God missen (Rom. 3:23). Als we Jezus aan het kruis zien hangen, verlaten door zijn Vader, klinkt dit bijbelwoord opnieuw: ‘het is niet goed dat de mens alleen is’.”

Alleen zijn kan fijn zijn op zijn tijd, eenzaamheid is nooit leuk.

Lege handen

En juist vorig weekend kwam ik dit citaat van Frans van der Lugt sj tegen via internetpastor Nicolaas Sintobin:

“Alleen met lege handen kun je een medemens werkelijk ontvangen, je handen met hem vullen, hem ruimte geven in je armen, zijn naam noemen, zijn taal spreken. Ja, dat is Pinksteren, de taal van een andere mens spreken, zó tot de ander spreken, dat hij zich in jouw taal kan herkennen, en dan juist kan die ander zichzelf gaan erkennen.”

Dit is de uitdaging voor ieder mens. Ruimte maken voor elkaar en met de taal van de liefde jezelf en de ander ontvangen.

Voor wie maak jij je handen leeg dit weekend?

 

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars