Waarom ergens aan vasthouden soms beter is dan loslaten

Loslaten is niet altijd makkelijk, schreven we de laatste tijd in blogs op deze site. Maar is het soms ook niet beter om gewoon vast te houden?

Als ik een sporter zou zijn, dan zou ik een sprinter zijn. Een tempo en een inspanning langere tijd vasthouden vind ik moeilijk. Spinnen is he-le-maal niks voor me. Marathonlopen of -schaatsen ook niet.  Ik merk dat ik andere dingen ook wel eens moeilijk kan vasthouden. Langer contact houden met iemand die het moeilijk heeft. Mijn tanden blijven zetten in een project dat langer duurt en meer tussenstappen kent. Ik ben op zich niet van het snelle resultaat. Ik ga wel recht op mijn doel af. En een doel wat ik niet voor me zie in de verte… laat maar.

Weigeren los te laten

En toch is dat ook weer niet altijd zo. Ik kan enorm vasthoudend zijn. Dan weiger ik los te laten. Niet omdat ik tegen beter weten in niet wil loslaten. Maar omdat het soms ook gewoon goed is om vast te blijven houden. Nee, ik laat jou niet los. Nee, ik stop niet met deze droom. Nee, ik weiger te geloven dat het geen zin heeft. Nee, ik blijf wel geloven in God, hoeveel ik ook niet weet en anderen me voor gek verklaren.

Kramp

Dat vraagt er wel om alert te zijn. Wanneer hou je te lang vast? Als je kramp krijgt in je vingers, zou je kunnen zeggen. Als je merkt dat je verkrampt en je teveel gefocust, misschien wel geobsedeerd raakt. Maar dat duurt wel even hoor. Bij vasthouden hoort ook een stukje trouw, een gezonde dosis eigenwijsheid en een flinke portie karakter dat jou ook tot de mooie mens maakt die je bent.

Wat wil jij per se vasthouden? Wat vind jij belangrijk om juist níet los te laten?

 

Een reactie op “Waarom ergens aan vasthouden soms beter is dan loslaten
  1. Avatar Marijke schreef:

    De verbinding met mijn medemens net als Jezus zijn wonden toonde aan hen die hij liefhad. Doe dit tot mijn gedachtenis. Als je een mens in nood ziet denk aan de wonden die Hij aan Thomas toonde door zijn hand te paken en liet voelen dat aangeraakt worden vanuit geloof van binnenuit elkaar
    in evenwicht houd door elkaar te omarmen op het smalle pad op weg naar het Land van louter Licht. Elkaar vasthouden samen Lichtdragers mogen zijn op weg naar de eeuwigheid.

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Thema: Blog
22 februari 2019
Schrijf je in voor de nieuwsbrief

Krijg wekelijks inspiratie en praktische tips over geloof in je dagelijks leven in je mailbox.
Wij zullen je gegevens niet aan derden doorgeven.
Nieuwsbrief