Waarom het lijden Maarten van der Weijden voor mij iets messiaans heeft

De Hel van het Noorden bleek te lang. Waalwijker Maarten van der Weijden haalde de elfde stad Dokkum en de finish naar Leeuwarden niet. ‘Mijn lijden kent wel ergens een grens’ vertelde hij na de eerste nacht waarin hij er mentaal doorheen zat. Aan het eind ging het fysiek ook niet meer. Maar daarmee was het niet over. Het feest in Leeuwarden ging door. Hoe dan ook was het een overwinningstocht. Ondanks het lijden en het opgeven. Omdat het iets teweeg had gebracht. En dat had voor mij iets ‘messiaans’.

Meezwemmen

In zijn woonplaats konden we de tocht op een bijzondere manier volgen via de facebook-live-streams van de VVD-wethouder, voor welke partij Van der Weijden in de gemeenteraad zit. De gemeenteraad was voor de verandering eens eensgezind en steunde van links tot rechts de zwemtocht in het hoge noorden. De SGP-fractievoorzitter ging, omdat niemand om  gezondheidsredenen mocht meezwemmen met Van der Weijden, in het Oude Maasje te water om mee te zwemmen, terwijl het andere SGP-raadslid sponsoren wierf.

Lijden

En zo ging het overal. Want daar was het om bedoeld: om met deze heroïsche Elfstedentocht geld op te halen voor het onderzoek tegen kanker. En daar wilde Van der Weijden wel voor lijden. Al zat daar een grens aan.

‘Messiaans’

Ik moest daarbij denken aan het lijden van Jezus. Jezus, die ook langs de Dekapolis trok (de tien steden) op een van zijn vele tochten (Marcus 7:31). Maar die ook een groot lijden kende. Nu is dat lijden onvergelijkbaar, al is het maar omdat Jezus eronder bezweek. Maar waar ik iets messiaans in herkende was, dat het lijden iets teweeg brengt. Ondanks dat Van der Weijden het niet ‘gehaald’ heeft, is hij toch de overwinnaar. Want mensen zijn erdoor aangestoken, hebben geld gedoneerd, zijn in actie gekomen en hebben op hun manier ook iets van zichzelf gegeven.

Voor een hoger doel

Lijden is in principe zinloos. En er zit een grens aan. Maar je kunt ook lijden voor een groter doel, dat het lijden overwint, teniet doet. Omdat er iets anders voor in de plaats komt. Nieuwe middelen voor een betere toekomst, zonder kanker. En mensen die er enthousiast van zijn geworden, en het verhaal blijven doorvertellen: ‘Ik was erbij, en sindsdien laat het me niet meer los en zet ik me ervoor in.’

Een goed verhaal

Er zullen echter, ook net als toen, mensen op het ‘evenement’ zijn afgekomen. Zij zijn de eerste die er steeds weer aan herinnerd moeten worden: ‘Weet je nog? Laat dat lijden niet voor niets zijn geweest!’ Het blijft een goed verhaal dat iets teweeg brengt. Niet alleen vandaag, maar voortaan. Maarten van der Weijden, die voor Dokkum strandde, maar een stukje van de overwinning op kanker (op)haalde.

 

Deel dit verhaal:
Otto Grevink

Geschreven door:

Thema: Blog
21 augustus 2018

0 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars