MENUMENU

Waarom ik?

Waarom overkomt mij dit? Die vraag kan opkomen, als je ziek wordt of een andere ramp je treft. Misschien zoek je de oorzaak bij jezelf. ‘Wat heb ik gedaan, dat dit mij overkomt?’ En als je zelf die vraag niet stelt, loop je altijd nog de kans dat iemand anders ermee aankomt.

Vragen naar de oorzaak gaat al snel over in vragen naar de ‘schuld’. En wat doet dat vragen naar schuld met je? Helpt het je om verder te komen, of werkt het verlammend?

Schuld

In Mozambique heb ik gemerkt wat die vraag met mensen doet. Een ziekte, een ongeluk, is volgens de meeste Mozambicanen veroorzaakt door iemand – bewust of onbewust. En dus wordt er meestal gezocht naar ‘de schuldige’. En zo wordt het probleem verergerd met schuldgevoel, onderling wantrouwen, wraaklust…

Dat is in Nederland gelukkig anders, maar toch ontkomen wij er ook niet altijd aan om die vraag te stellen. Ook wij hebben de neiging om te zoeken naar een schuldige, soms zelfs als het om ziekte gaat. En werd (of wordt) ziekte ook niet dikwijls geïnterpreteerd als een ‘straf op de zonde’?

Een andere kijk

Het zijn gedachten die we ook in de Bijbel tegenkomen. Maar in het evangelie van Johannes, hoofdstuk 9 (vers 1-3), geeft Jezus ons een radicaal andere kijk op ziekte. Er staat:

In het voorbijgaan zag Jezus iemand die al vanaf zijn geboorte blind was. Zijn leerlingen vroegen: ‘Meester, hoe komt het dat hij blind was toen hij geboren werd? Heeft hij zelf gezondigd of zijn ouders?’ ‘Hij niet en zijn ouders ook niet,’ was het antwoord van Jezus, ‘maar Gods werk moet door hem zichtbaar worden.’ 

Iets goeds

Wat mij raakt in dit verhaal is dat Jezus heel anders dan zijn leerlingen naar de blinde man kijkt. Hij kijkt niet achterom, naar het verleden, naar een mogelijke oorzaak of schuld. In plaats daarvan ziet hij wat er moet gebeuren. In deze blinde man kan iets goeds van God zichtbaar worden (geen straf, maar bevrijding!). En Jezus neemt zijn blindheid weg.

De rest van het hoofdstuk vertelt hoe moeilijk het voor de mensen in het dorp is om blij te zijn met de genezing van de blinde. Het negatieve oordeel over hem en/of zijn ouders blijft lang hangen. En hij komt zelfs in conflict met de religieuze leiders. Er zijn nu eenmaal mensen die graag bij de schuldvraag blijven hangen.

Hoe doe je dat? Zou je met jezelf en anderen kunnen omgaan zoals Jezus doet, wanneer sprake is van ziekte en tegenspoed? Kun je de vraag naar de schuld loslaten, en je richten op wat er nu mogelijk is? Hoe van hieruit toch weer (of nog) iets goeds zichtbaar kan worden? (Misschien zelfs iets van God?)

Foto: ‘To be felt and not to be seen’, door lecercle, op Flickr.com

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars