MENUMENU

Waar we de juffen en meesters dankbaar voor zijn

Als je kinderen hebt, dan wordt je levensritme in sterke mate bepaald door de ‘schoolseizoenen’. En qua schoolseizoen zit het er bijna weer op. Een mooi moment om juffen en meesters in het zonnetje te zetten. 

‘Mijn kind is zo hangerig en moe…’, hoor ik steeds vaker moeders om me heen verzuchten. De rek is er bij mijn eigen zoon ook een beetje uit. Ook hij kijkt met reikhalzend verlangen uit naar een lange, lome zomer zonder allerlei verplichtingen. Zo’n einde van het seizoen is net als de Oud & Nieuw een overgangsfase. Een moment van terugkijken. Vandaar ook dat dit afscheid omgeven is met rituelen, zoals een afscheidsfeest of een bedankje voor de juf of meester als je je laatste rapport ophaalt. Daar kun je trouwens heel leuke ideetjes voor vinden op internet.

Waar bedank jij de juf of meester voor?

Ik vind het ook altijd belangrijk om bij zo’n moment stil te staan en de juf of in dit geval meester van mijn zoon persoonlijk te bedanken. En als ik denk aan bedanken, waar ben ik de meester dan het meest dankbaar voor?  Voor alle sommen die hij dit jaar geleerd heeft aan mijn zoon? Of de plaatsen die hij nu klakkeloos aan kan wijzen op de kaart van Europa? Of zijn Engelse woordenschat die weer flink vergroot is?  Nou… nee, eigenlijk niet. Natuurlijk snap ik dat ‘onderwijzen’ de primaire taak is van juffen en meesters. Maar voor mij als ouder is er iets dat veel zwaarder telt. Aandacht.  Heeft de juf of meester echt aandacht gehad voor je kind? Heeft hij of zij gezien wie hij in de klas had? Heeft hij of zij de tijd genomen kinderen echt te leren kennen? Te ontdekken wat hun grappige eigenschappen zijn, of wat juist lastig aan ze is? Heeft de juf of meester oog gehad voor de sfeer in de klas? En opgelet of er voor elk kind plek was, niet alleen voor de popi-jopi’s of slimme bobo’s, maar ook voor kinderen met bijzonder gedrag of een speciale gebruiksaanwijzing? 

Even stilstaan bij de juffen en meesters

Er zijn gelukkig veel goede juffen en meesters. Maar eerlijk is eerlijk, niet allemaal blinken ze uit in het geven van persoonlijke aandacht. Soms worden ze teveel opgeslokt door alle extra taken die ze naast het lesgeven hebben. Dan willen ze misschien wel meer aandacht geven, maar lukt het gewoon niet. En een enkele juf of meester zou je een ander beroep adviseren… Maar net zoals ik als ouder het belangrijk vind dat er aandacht is voor mijn kind, zo wil ik ook aandacht hebben voor de juf of meester. Even stilstaan en beseffen dat die juf of meester die klus toch maar weer heeft geklaard. Hoe bescheiden het bedankje ook is, ik weet zeker dat die juf of meester ontzettend blij is met zo’n blijk van waardering. 

Want aandacht is toch het mooiste cadeau dat je de ander kunt geven?

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars