MENUMENU

Wakker worden

Teckels slapen uit. Dat vertekent een beetje het beeld dat ik heb van een hond als metgezel. De waarschuwing bij de aanschaf van een hond is toch dat je elke ochtend voor dag en dauw het bed uit wordt geblaft om te gaan wandelen.

Zo niet bij een teckel. Ik weet natuurlijk niet of dit bij alle teckels zo is, maar de teckels met wie ik ooit het leven heb gedeeld sliepen uit. Dat betekende dat ze ’s ochtends niet echt uit eigen beweging uit hun mand kwamen, als je met de lijn voor hen stond en enthousiast riep, klapte en bedelde om naar buiten te gaan. Bij de vorige teckel, Bart, hebben we zelfs een keer geprobeerd hoe lang het zou duren voor mijnheer uit eigen beweging aanstalten zou maken om op te staan. Om half een ’s middags kwam Bart om de hoek van de studeerkamer kijken of we niet eens…

Toch een ochtendhond?

Bij Jasper leek het er op dat hij een ochtendhond zou gaan worden. Daar had ik eerlijk gezegd geen rekening mee gehouden. Zouden die hondenkenners dan toch gelijk hebben? In zijn eerste levensjaar heeft Jasper het record van Bart niet verbeterd. Hij kwam niet eens in de buurt. Voor acht uur was ik buiten geweest met de hond. Maar na een jaar veranderde dit. Ook Jasper vindt het prima om nog even te blijven liggen. En eerlijk gezegd, ik ook. Want het is prettiger om gedoucht en geschoren een ommetje te maken met de hond. Dat gaat overigens niet zomaar.

Begroetingsritueel

Zelfs als ik Jasper ’s ochtends op de poten heb gezet (dat is dan toch wat er gebeurt) gaat hij weer liggen. Hij heeft daarbij nog een heel eigen ochtendritueel. Hij gaat eerst nog even op zijn rug liggen en kwispelt heel hard en verwacht dat ik hem dan uitgebreid begroet. Overslaan van deze begroeting is er niet bij, want de hond blijft op zijn rug liggen inclusief kwispelen net zo lang tot het begroetingsritueel is voltooid. En dan staat-ie op en loopt naar de lift. De dag kan beginnen.

Jasper is eigenlijk een voorbeeldige uitslaper, ook als je hem wakker maakt. Want wie uitslaapt, zit daar meestal niet op te wachten. Bij Jasper ligt dit genuanceerder. Hoewel hij niets liever doet dan nog even blijven liggen, wint dat andere toch als ik hem voor zijn doen te vroeg en te nadrukkelijk wakker maak: De grote blijdschap dat we elkaar weer zien. Dit is sterker dan de wil om nog even te blijven liggen. En in onze rituele begroeting komt het allemaal samen. Alsof we elkaar jaren niet hebben gezien.

Geloof me, als ik mijn man van een ochtendje uitslapen beroof, is de reactie echt anders. Maar ook dat heet liefde.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
8 november 2014

3 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars