MENUMENU

Wanneer vraag jij om hulp?

Ze komt heel wat rustiger dan normaal gesproken het huis in. Ik zie het meteen, haar ogen staan een stuk fletser dan anders. Dochterlief voelt zich niet lekker en na wat aarzelingen zegt ze: “ik ben op school van de trap gevallen.” Een pijnlijke enkel en hoofdpijn waren het gevolg. Ik kijk haar bezorgd aan en vraag hoe het was gebeurd en ook wat haar meester er van zei. “Die heb ik het niet verteld. Ik dacht dat het wel meeviel.”

Schaamte?

De volgende ochtend meld ik haar ziek (waarschijnlijk toch een lichte hersenschudding) en vertel wat er is gebeurd. “Had ze het maar even gezegd”, is ook dan de reactie. Blijkbaar een beetje schaamte en vooral niet om hulp durven of willen vragen.

Recht op hulp

Er zijn genoeg mensen die er geen enkele moeite mee hebben om om hulp te vragen. Die vinden dat ze er récht op hebben en dat dan ook luid en duidelijk laten weten aan hulpverlenende instanties. Maar er zijn er ook genoeg die niet zo snel aan de bel trekken om welke reden dan ook.

Hulpbehoevend

Toen mijn ouders op latere leeftijd wat meer hulpbehoevend werden, was overduidelijk bij welke groep mensen zij hoorden. Ouderen zo lang mogelijk zelfstandig laten wonen? Dat streven van onze overheid, hadden mijn ouders uitgevonden, denk ik. Want om hulp vragen doe je alleen in uiterste nood. En wat vond mijn vader het uiteindelijk ontzettend vervelend toen de hulp wel moest komen, omdat hij het écht niet meer zelfstandig kon.

Puinhoop

En terwijl ik nadenk over onze dochter van 10 die ook al zo zelfstandig mogelijk wil zijn, kijk ik naar de rotzooi om me heen. Over geen hulp willen vragen gesproken….. het gaat bij mij zelfs nog verder. Hulp aangeboden krijgen, maar het niet eens te durven aanvaarden. Schaamte over de puinhoop die het is geworden. Puinhoop in het hoofd is puinhoop in huis.

Schaamte!

Maar deze week heeft manlief de knoop doorgehakt. Maandag komt er iemand langs om te bekijken en te bespreken of we in aanmerking komen voor (récht hebben op!) huishoudelijke hulp. Ik heb nu de neiging om in een hele alinea of misschien wel in een hele pagina uit te leggen, waarom het er zo uit ziet, zoals het er uitziet. En vooral ook waarom ik het zelf op het moment niet kan. Schaamte en de hulp eigenlijk niet durven vragen.

Hulp aanvaarden

Hoewel ik het gesprek op zich al spannend vind, ben ik ergens ook wel blij dat er iets gaat gebeuren. Even de hulp aanvaarden om weer met een schone lei te kunnen beginnen en het straks weer langzaam te kunnen oppakken. Hulp aanvaarden, niet omdat ik er recht op zou hebben, maar omdat het mag en ik er samen met mijn gezin weer beter van word.

Gods hulp

Járen geleden al, hoorde ik een soort ‘christelijke’ mop over Gods hulp aanvaarden (weet niet meer van wie of waar, dus kan helaas niet aan bronvermelding doen):

Een man krijgt te maken met een overstroming en kan zijn huis niet meer uit. Hij vlucht naar de eerste verdieping. Op dat moment komt er een bootje voorbij en de mensen daarin roepen de man dat ze hem komen redden en dat hij in moet stappen. Maar de man weigert. “Ik vertrouw op God. Hij zal mij redden.”
De overstroming gaat verder en de man moet naar zijn zolder. Dan komt er een motorboot voorbij. “We komen u redden!” Maar de man weigert weer en zegt opnieuw: “Ik vertrouw op God. Hij zal mij redden!”
Het water stijgt hoger en hoger en de man moet op het dak van zijn huis klimmen om niet te verdrinken. Daar komt een helikopter voorbij van waaruit een touwladder wordt gegooid. Maar de man blijft weigeren: “Ik vertrouw op God. Hij zal mij redden!”
Uiteindelijk is de overstroming te erg en de man verdrinkt. Bij de hemelpoort is hij zeer verbouwereerd. Verontwaardigd vraagt hij aan Petrus hoe dit toch mogelijk is, want hij vertrouwde toch zo op Gods hulp. “Tja,” zegt Petrus, “ ik heb je twee boten en een helikopter gestuurd, wat wilde je nog meer.”

Een reactie op “Wanneer vraag jij om hulp?
  1. Woensdag een lezing gegeven voor Vrouwen van Nu provinciaal.
    Daar was ook een huisarts uit Amsterdam Louis Overgoor, die het in zijn praatje ook had over …hulp vragen aan een ander.

    Hoe toepasselijk dit stuk Marleen.
    Helemaal goed dat Henk de knoop heeft doorgehakt.

Deel dit verhaal:
Marleen Samplonius-Ottens

Geschreven door:

Thema: Blog
19 oktober 2018

284 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars