MENUMENU

Wat ik leer van Martin Luther King jr.

Het was erg warm die middag in Washington DC. Zojuist had ik in de felle middagzon het indrukwekkende standbeeld gezien van Maarten Luther King jr.. Met een hoofd vol gedachten zocht ik de schaduw op en ging zitten om een bankje.

Het was erg warm die middag in Washington DC. Zojuist had ik in de felle middagzon het indrukwekkende standbeeld gezien van Maarten Luther King jr.. Met een hoofd vol gedachten zocht ik de schaduw op en ging zitten om een bankje.

Nauwelijks had ik in de gaten dat er iemand voorbij liep. Ze zei iets, maar ik pikte het niet op. Vertraagd keek ik haar na en ze keek me fel aan. In het Engels zei ze: ‘I said, how are you doing?!’
‘Oh, Oh‘, stotterde ik, ‘I am doing fine.’
Terwijl ik de woorden uitsprak was ze al van mij vandaan gelopen.

Gevangen

Wat zou ze van mij denken, dacht ik…Daar heb je weer zo’n stomme witte, die wel naar onze held dr. King komt kijken, maar een simpel gesprekje met een levende black-american uit de weg gaat?
Het gebeurt me wel vaker, dat ik in gedachten ben en iemand daardoor even niet zie. Dat kan gebeuren zou je zeggen, maar het kan wel heel vervelend overkomen. Alsof ik niet geïnteresseerd zou zijn in een ander, of iemand wil ontlopen.
De situatie dat dit gebeurde bij het monument van doctor Martin Luther King junior, maakte dat het zwaar op me drukte. Juist op deze plek zou het zo mooi zijn als er een moment van verbinding had kunnen zijn tussen deze vrouw en mij. Juist hier had ik zo graag met haar in gesprek gegaan, maar de hitte en mijn gedachten hadden me gevangen.

Misverstand

Niet meer dan een misverstand was het, maar het voelde akelig. Ik was niet alert, terwijl ik juist iets had kunnen doen. Contact maken van mens tot mens.
Dat is altijd wat me raakt in verhalen van Jezus. Hij ziet mensen wel op tijd. Hij stapt op ze af en laat zich door niets belemmeren. Hij ziet geen ziekte, geen kleur, geen man, of vrouw. Hij ziet altijd de mens…en ik zag het even niet en voelde me daardoor alleen en afgescheiden.

Staan voor gerechtigheid

Wat moest ik doen, wat kon ik nog doen? De vrouw was verdwenen. Ik besloot de muur van het monument te gaan bekijken. Op deze muur staan een aantal belangrijke uitspraken van dominee Martin Luther King jr.
De uitspraak die hij deed, vlak voor hij werd vermoord trof me:
‘The ultimate measure of a man is not where he stands in moments of comfort and convenience, but where he stands at times of challenge and controversy.’ Je zou het in het Nederlands zo kunnen zeggen:
Waar een mens uiteindelijk op wordt beoordeeld is niet waar zij voor staat op momenten dat het leven gemakkelijk en comfortabel is, maar waar zij voor staat in tijden van uitdaging en spanningen.

Een lange weg

Het is een stevige tekst, die me streng toespreekt. Daar gaat het om, dat ik mijn nek durf uit te steken, als het lastig wordt. Durven spreken over recht doen als er spanningen in de samenleving zijn. Er is nog een lange weg te gaan en het is in ieder geval ook aan mij, om alert en attent te zijn, telkens weer, zodat ik de volgende keer de mens niet voorbij ga, die zomaar een praatje met mij begint.

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
5 oktober 2017
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars