MENUMENU

Welkom terug

Het verhaal van de verloren zoon is door de tijd heen talloze malen verbeeld en hertaald.

Hij had het thuis allemaal wel gezien en wilde de wijde wereld in. Dat bleek alleen na een tijdje vies tegen te vallen en met hangende pootjes keerde hij terug naar huis, waar zijn vader hem van harte vergaf. De gelijkenis van De verloren zoon (Lucas 15:11-32) in een notendop.

Rembrandt-handen

Priester en professor Henri Nouwen was zo getroffen door het schilderij van Rembrandt over deze gelijkenis, dat hij er een boek over geschreven heeft: ‘Eindelijk thuis’. Hij benadert hierin het schilderij en het verhaal vanuit de beide zonen en de vader. Ik ben het boek voor de tweede keer aan het lezen en word onder andere getroffen door de handen van de vader in het schilderij. Kijk maar eens goed. Zie je hoe verschillend ze zijn? Zou meester Rembrandt dit per ongeluk hebben gedaan?

Ik weet niet meer of het in het boek van Nouwen staat, of dat we het zelf hadden bedacht tijdens de bespreking van het boek, maar je zou er een vrouwenhand en een mannenhand in kunnen zien. Zou Rembrandt hiermee aan hebben willen geven dat we God, degene voor wie de vader in de gelijkenis symbool staat, als Vader én als Moeder mogen zien? Dat God krachtig én liefdevol is? Ik denk het wel, en ik denk zeker niet dat Rembrandt zich hier vergist heeft.

Wat ik persoonlijk ook heel mooi vind, is dat de zoon in alle armoede en ellende terugkeert bij zijn vader. Beroofd van alles, tot aan zijn waardigheid toe. Voor mij een teken te mogen beseffen dat je niet eerst je leven mooi op orde hoeft te hebben om terug te keren bij de Vader.

Een liedtekst die mij bij het lezen van het boek steeds te binnen schoot en die ik mooi bij het verhaal vind passen is ‘Kom tot de Vader, kom zoals je bent

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars