MENUMENU

Wie wij zijn

Zaterdag heb ik een kans laten liggen. De kans om me in het feest van Koningsdag te begeven. En daarmee, de kans om samen met anderen te beleven dat we allemaal ‘Nederlanders’ zijn.

Koningsdag is als nationale feestdag een mooie dag om jezelf te ervaren als Nederlander. Boven scheidslijnen van arm en rijk, politiek en godsdienst, cultuur en etniciteit uit, kunnen we door het feest van Koningsdag onszelf als burgers van Nederland ervaren en elkaar als landgenoten.

Nederlander zijn

Ik heb er nu al spijt van dat ik het feest aan mij voorbij heb laten gaan. Maar gelukkig, er komen nieuwe kansen. Komende zondag bijvoorbeeld is het vier mei. Een dag waarop ik de vlag halfstok zal hangen. Een dag om samen met anderen stil te staan bij de doden die gevallen zijn tijdens de Duitse bezetting en in de strijd tegen de nazi’s. Ook een dag om me een te voelen met dit land en zijn inwoners. Door een gedeelde geschiedenis en een gedeeld verdriet om wie gedood werd en om wat er allemaal mis is gegaan.

En dan de dag erna weer een feest. Een dag om de bevrijding van ons land te vieren: vijf mei. Opnieuw met allen die hier wonen. Ook een dag om blij te zijn met elkaar, om verschillen te accepteren. Een dag om te beseffen wat onze prioriteiten moeten zijn: zorgen voor vrijheid, gelijkheid, geen discriminatie, geen vervolging van mensen op grond van geloof, politiek, ras, geaardheid…

Drie nationale dagen vlak na elkaar. Drie dagen om stil te staan bij wie wij zijn en wat ons bindt als Nederlanders. De koning als onpartijdig staatshoofd, symbool voor (de hoop op) rechtvaardig bestuur. Het herdenken van de doden, als gezamenlijke les uit de geschiedenis. Het vieren van de vrijheid waarin we leven, als gemeenschappelijk erfgoed en kostbaar geschenk.

Andere Koningsdag

Ik moet denken aan die dagen die mij doen beseffen wie ik als christen ben. Of zou willen zijn. De dagen van vieren en gedenken die christenen met elkaar delen. Zoals twee weken terug Palmpasen, rond de intocht van Jezus in Jeruzalem. Een week voordat de menigte riep om zijn dood, juichten ze hem nog toe alsof hij een koning was. Ze verwachtten de bevrijding van hem, bevrijding van het Romeinse juk. ‘Hosanna’, zongen ze, ‘red ons’!

Maar Jezus bleek een ander soort ‘koning’. Niet zoals de koningen van deze wereld. Geen bevrijder met soldaten. Geen geweldenaar. Maar een kwetsbaar en dapper mens die ons bij God wilde brengen. Palmpasen doet mij beseffen dat wij mensen daar moeite mee hebben. Dat wij het moeilijk accepteren dat God geen snelle en krachtdadige oplossingen biedt zoals een heerser. De christelijke ‘koningsdag’ brengt mij tot zelfkritiek: wat verwacht ik eigenlijk van God?

Gedenken en vieren

Daarna kwam Goede Vrijdag, de dag waarop het lijden en de dood van Jezus herdacht worden. Niet als onnodig slachtoffer van zinloos geweld. Maar als iemand die bereid was zijn leven te geven om vast te houden aan zijn missie: ons mensen bij God te brengen.

En dan Pasen, een soort Bevrijdingsdag. De dag waarop we samen vieren dat Jezus ons vrij maakt van onze neiging tot geweld en onrecht, vrij van egoïsme en oneerlijkheid. Dat hij ons vrij maakt van de last van ons verleden, de schuld die ons kan achtervolgen. Vrij van al wat ons van God verwijdert. Een dag om samen te beseffen dat we die vrijheid zorgvuldig moeten bewaren.

Het is goed dat we deze dagen hebben. Nationale en christelijke feestdagen. Ze herinneren ons aan wie we zijn. Aan waar we vandaan komen en waar we naar op weg zijn. Aan wat voor ons van waarde is.

Foto: MvdE, ‘Koningsdag’, op Flickr.com

Deel dit verhaal:
Auteur van de week

Geschreven door:

Thema: Blog
28 april 2014

5 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars