MENUMENU

Denkend aan Holland (gedicht)

Zwart en wit, scherp afstekend tegen de lucht, de molen met de wieken. Hollands windvanger bij uitstek. Woesj, woesj, woesj ... Stille slagen, krakend hout, maaiende armen, malen. Geef ons dagelijks brood.

Maaien en malen

De mens zaaide
de mens oogstte
de mens bracht het graan
naar de molenaar

Onder prachtige wolken luchten
kraakte het hout in de molen
als was het een zuchten
al draaiend in de wind
zwaaiden de wieken hoog
zo werd het graan gemalen
tussen beide molenstenen
onder molenaars toeziend oog

De mens kwam terug bij de molenaar
haalde het meel, bracht het naar de vrouw
zij roerde en bakte het deeg gaar
en terwijl de man ging vissen
had de vrouw drie broden klaar
zo kon het gebeuren, dat kan niet missen
herhaalt zich het wonder
van het samen eten en delen
is dat niet bijzonder?

Bekijk het filmpje over brood breken en delen, vermenigvuldigen. 

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars