MENUMENU

Wonen in het epicentrum van een aardbevingsgebied

Ineens voelt het, alsof wij er ook middenin zitten! Op de middag dat Groningen wordt getroffen door de zwaarste beving sinds 2012, zitten wij voor het eerst aan tafel met een Bewonersbegeleider van het Centrum Veilig Wonen.

Sterk genoeg?

Ik woon met mijn gezin in Appingedam. Inderdaad middenin het aardbevingsgebied van ons land. In onze woonwijk moeten alle woningen gecontroleerd worden of ze sterk genoeg zijn om een beving aan te kunnen van zo’n 5 op de Schaal van Richter. Zeker als er nog wordt doorgegaan met gas uit de grond halen, is er grote kans dat de bevingen nog zwaarder worden dan we tot nu toe hebben gehad.

Toekijken

Hoewel dus middenin het gebied, keek ik tot nu toe toch een beetje vanaf de zijlijn. Ik volgde de verhalen van mensen uit mijn buurt. Las de verslagen in de kranten. Zag noodwoningen verrijzen voor mensen die tijdelijk hun huis uit moeten. Hoorde bezorgd dat ook de (vrij nieuwe!) school van onze kinderen nog versterkt moet worden en zag het begin van de verbouwingen aan de woningen om de hoek.

Toch in het epicentrum

Maar sinds deze week heb ik het gevoel dat het me meer raakt dan wanneer ook. Dat komt natuurlijk door die forse beving, die ik zelf overigens niet heb gevoeld, maar mensen in mijn omgeving wel. Het komt ook door het gesprek met de bewonersbegeleider en de vele vragen, die met name onze jongste dochter van 8 aan me stelt.

Denkend aan Groningen

De kop boven deze blog heb ik bewust gekozen. Maar zeg eens eerlijk, toen je het las, moest je toen aan Groningen denken? Heel veel Groningers misschien wel, maar veel anderen zullen toch in eerste instantie hebben gedacht aan een artikel uit het buitenland.  En toch zitten ook wij er middenin!

Het gaat niet om vandaag

De scheuren in ons huis zijn nu nog te overzien en zelfs al vakkundig gerepareerd, maar wat als de verwachtingen uitkomen? Dat is wat veel Groningers angstig maakt. Het zijn niet de kleine trillingen, waarvan er tientallen zijn per jaar, en voor de meesten zelfs niet die van 3.4 van afgelopen week. Het is de vraag wat er nog gaat komen.

Actie

Ik ben zelf geen actievoerder. Ga niet snel op de barricades. Val minister Wiebes (Economische Zaken en Klimaat) niet lastig als hij onze provincie bezoekt en loop zelfs niet mee met een fakkeloptocht. Maar bij deze doe ik toch een oproep. En hoe kan dat bij Mijn Kerk beter dan door te vragen om eens een kaarsje aan te steken. Met een wens, een gebed,  om wijsheid voor de mensen die kunnen bepalen wat er moet gebeuren. Want dit aardbevingsgebied mag toch echt nooit een rampgebied worden!

Deel dit verhaal:
Marleen Samplonius-Ottens

Geschreven door:

Thema: Blog
12 januari 2018

413 x gelezen
Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars