MENUMENU

Worden als de kinderen – welkom bij mij thuis

Maria ligt met de slapende tweeling op bed. Ze kijkt rond op Facebook. Dan ziet ze die foto van dat demonstrerende jochie. We moeten worden als de kinderen!

 

Zondagochtend

Het is zondagochtend. Joost staat onder de douche, Lev kijkt filmpjes op de I-pad en ik lig in bed met een slapende Lente en Linde. Wat een rust! Héérlijk! Op m’n telefoon lig ik wat te facebooken. Op m’n tijdlijn komt een foto voorbij van een jochie van een jaar of acht die meeloopt in een demonstratie. Hij draagt een hoogstwaarschijnlijk door hemzelf gemaakt bord met daarop: “Refugees can come stay at my house and play minecraft”. Het roept bij mij direct een warm gevoel op. Ik like, deel en voeg een hartje toe.

Vragen

Al verder scrollend komen daarna vragen bij me op. Zou hij snappen dat het niet zo simpel is? Dat wat voor ons vanzelfsprekend of normaal is, in een andere cultuur heel anders kan worden ervaren? Dat het makkelijk conflicten en gedoe geeft? Dat zoiets dus niet direct gezellige potjes Minecraften oplevert? Dat dat misschien ook wel is, waarom de ene helft van mijn facebookvrienden digitaal tegen de andere helft roept dat ze niet zitten te wachten op vluchtelingen? Trouwens vaak omkleed met excuses of opmerkingen als “Ik ben echt geen Wilders-stemmer hoor”, omdat het ineens not done is om je zorgen uit te spreken omtrent dit onderwerp?

Worden als de kinderen

Toch denk ik dat we hier moeten worden als dat jochie. JE BENT WELKOM. Je mag zelfs op mijn computer. Omdat een offer nou eenmaal een offer is; pijn mag doen. Maar ook omdat ik geloof en door mijn werk leer dat praten en proberen elkaar te begrijpen culturen overbrugt. Mensen bij elkaar brengt die lijnrecht tegenover elkaar stonden of staan. Het is vaak mijn angst die maakt dat ik iets niet doe. Terwijl er ook zoveel moois kan opbloeien! Ik wil, hoe idealistisch dat misschien ook is, in deze vluchtelingencrisis proberen te doen wat Jezus deed; zich verbinden aan de mensen die er niet bij hoorden, die men niet begreep, die niet pasten in de cultuur van die tijd. Het “gedoe” aangaan, verbaasd zijn over dat moois dat ik niet had verwacht. Want dat kúnnen we, net als dat jochie.

Reageren

Reacties

Deel dit verhaal:
MijnKerk.nl

Geschreven door:

Zoeken:

Populaire berichten

Kaarsjes:
Bekijk meer kaarsjes
Steek zelf een kaarsje aan
Kaars